ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

Ἡ πατρίδα μᾶς καλεῖ σὲ πνευματικὸ ἁρματολίκι

 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς

Τι ήταν οι αρματολοί; Έλληνες, πολεμιστές ατρόμητοι, που δεν «έκατσαν φρόνιμα, να γίνουν νοικοκύρηδες», αλλά πολεμούσαν την Τουρκιά «ψηλά στα κορφοβούνια». Και επειδή οι «μωχαμετάνοι» δεν μπορούσαν να τους εξοντώσουν, τους ανέθεταν την τήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης σε δυσυπότακτες περιοχές. Λάμβαναν «μιστούς» και δώρα από τους Τούρκους, συνεργαζόμενοι δήθεν μαζί τους, αλλά, συν τω χρόνω, μαζί με τους Κλέφτες, (δυσδιάκριτοι οι ρόλοι, γι' αυτό Κλεφταρματολοί), χρησίμευσαν ως η βάση της εθνικής εναντίον των τυράννων Επανάστασης, στάθηκαν η «μαγιά» της λευτεριάς μας. Αρματολοί υπήρξαν τα λιοντάρια του Εικοσιένα, όπως το επιμαρτυρεί και το δημοτικό τραγούδι: «Του Αντρούτσου η μάνα χαίρεται / του Διάκου καμαρώνει / γιατί έχουνε γιους αρματολούς και γιους καπεταναίους…». Σήμερα ζούμε μια νέα Τουρκοκρατία, ύπουλη και δολερή. Η «οικονομία» του Θεού και το καριοφίλι των Κλεφταρματολών, μας λευτέρωσε και νεκραναστήθηκε η ματοκυλισμένη Πατρίδα μας. Η οικονομία των τωρινών προσκυνημένων στις διεθνείς συμμορίες, ακυρώνει στην ουσία την Ευλογημένη Επανάσταση. Υποδουλωνόμαστε, όχι επειδή ηττηθήκαμε σε πόλεμο, αλλά διότι προδίδουν την Πατρίδα οι ανθρωποκάμπιες που υποδύονται τους κυβερνήτες. Παρένθεση: Όλα, μα όλα, οφείλονται στην έλλειψη φιλοπατρίας. «Όσω πλεονάζεις τω πλούτω, τοσούτο ελλείπεις τη αγάπη», έλεγε ο Μέγας Βασίλειος. Αυτό ισχύει και για την αγάπη και το σέβας προς την πατρίδα. Από την μια έχουμε τους μπουκωμένους από καταθέσεις «σωτήρες» του κυβερνητικού συνασπισμού και από την άλλη, τα αντιπολιτευτικά ναυάγια του εθνομηδενισμού και της κακολόγου εκκλησιομαχίας. Και στη μέση ο λαός να επαιτεί, να αυτοκτονεί και να αφήνει τα καλύτερα παιδιά του να λεηλατούνται από τα «ξένα»… Γράφει στα απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης, σε στιγμή που ξεχείλιζε η καρδιά του από πόνο για την φτωχή μάνα μας, την Πατρίδα. «Σύρε, πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλη τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (=τον δέχομαι), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνη να πίνω εγώ το κάτρο· το κάνω αυτό και του το δίνω ενγράφως». (σελ. 483, εκδ. «Ζαχαρόπουλος»). Διαβάζεις και δακρύζεις. Το «κάτρο» του λαού έπρεπε να πίνουν όλα αυτά τα καθάρματα, που πλούτισαν εις βάρος του…

Μιας και σήμερα, όπως προείπα, βιώνουμε την νέα Τουρκοκρατία, για να σωθεί ο τόπος, για να απομείνει μαγιά, η λύση είναι να μιμηθούμε τους ηρωικούς ραγιάδες: Το πνευματικό αρματολίκι. Και αναφέρομαι στους συναδέλφους και αδελφούς εν Χριστώ, δασκάλους. Τι εννοώ;  Έρχεται η λεγόμενη αξιολόγηση. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει και ο δάσκαλος, ο καθηγητής, να αξιολογείται, να κρίνεται, ώστε να αποπέμπονται από την τάξη οι ακατάλληλοι και ράθυμοι. Συμφωνώ. Παρεισέφρησε πολλή μετριότητα, άνθρωποι κυριολεκτικώς επικίνδυνοι για σχολική αίθουσα. (Επί ΠΑΣΟΚ, την δεκαετία του '80, περίπου 20.000 δάσκαλοι μετεγγράφησαν από πανεπιστήμια της Γιουγκοσλαβίας, στις ημέτερες παιδαγωγικές ακαδημίες. Θυμάμαι στην Θεσσαλονίκη «περάσαμε» τριακόσιοι, και την ημέρα της ορκομωσίας ήμασταν πάνω από χίλιοι πεντακόσιοι. Ήταν η εποχή του Ανδρέα, όπου θυσιάζονταν τα πάντα και γίνονταν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιζόταν η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία για μια ακόμη τετραετία. Βεβαίως, αρκετοί εξ αυτών των επήλυδων, στην πορεία εξελίχθηκαν σε λαμπρούς δασκάλους. Δεν παύει όμως να αποτελεί αδικία, δηλωτική της βορβορώδους ευτέλειας και της αίσθησης πως όλα επιτρέπονταν άνω ορίων και χαλινού, με λίγα λόγια το κράτος ΠΑΣΟΚ).Η αξιολόγηση, λοιπόν και κατ' αρχήν, είναι σωστή. Θα «κοσκινιστεί», θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι, με στόχο «την βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης», σύμφωνα με τις αφόρητες κοινοτοπίες του σχεδίου αξιολόγησης του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Νέας Γενιάς, δία βίου Μάθησης, Αναρρήσεως των Αιχμαλώτων, ευφορίας των καρπών της Γης και λοιπά συνοδευτικά….

Αλλού όμως είναι το πρόβλημα.

Πρώτον: Όλοι μας υποψιαζόμαστε, ότι η αξιολόγηση, στην νυν συγκυρία, είναι το κέλυφος, κάτω από το οποίο κρύβεται η απαίτηση της συμμορίας («τρόικας») για μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών.

Δεύτερον: σε συνάφεια με το προηγούμενο. Λιγότεροι δάσκαλοι σημαίνει λιγότερα σχολεία, ο ανομολόγητος στόχος τους. Θα κλείσουν και άλλες εκπαιδευτικές μονάδες, ιδίως σε απομακρυσμένες και ακριτικές περιοχές, οι οποίες θα μεταβληθούν σε γηροκομεία, εύκολη λεία ανεξέλεγκτων συμμοριών.

Τρίτον: Η αξιολόγηση αποτελείται από δύο σκέλη. Την διοικητική από τον διευθυντή, η οποία, λίγο έως πολύ, γίνεται. Και την εκπαιδευτική, από τον οικείο σχολικό σύμβουλο· με λίγα λόγια ο σχολικός σύμβουλος θα ελέγχει τι διδάσκεις στην τάξη. Είναι γνωστό, ότι οι σχολικοί σύμβουλοι -πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων- είναι «προοδευτικής» κοπής, φερέφωνα του υπουργείου, που «παίρνουν γραμμή και μπαίνουν στην γραμμή».

Άρα κραδαίνοντας τον πέλεκυ της κακής βαθμολογίας, ίσως και απόλυσης, θα εξαναγκάζουν τους δασκάλους να αυτολογοκρίνονται, να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της εξουσίας και να σιωπούν. Αυτό ακυρώνει το θεμέλιο, το υπόβαθρο της Παιδείας, την ελευθερία του λόγου και της σκέψης.

Τέταρτον: Πολλοί εκπαιδευτικοί, τρομοκρατημένοι, θα αναπτύξουν γλοιώδη συμπεριφορά προς τους αξιολογητές, θα καταστούν ευάλωτοι και υποχωρητικοί  στους μαθητές, τα φαινόμενα απειθαρχίας θα πολλαπλασιαστούν, αφού κανείς δεν θα θέλει να δημιουργηθεί «επεισόδιο» ή να συγκρουστεί με ανώριμους γονείς «διά τον φόβον των Ιουδαίων».

Για παράδειγμα: Προσωπικώς (φέτος έχω στ' Δημοτικού) δεν διδάσκω τα βιβλία γλώσσας-περιοδικά ποικίλης ύλης. Χρησιμοποιώ κείμενα από τους μεγάλους μάστορες του λόγου μας, Ευαγγελικές Περικοπές (για τα Θρησκευτικά), κείμενα των Πατέρων, Μακρυγιάννη, Κολοκοτρώνη (απομνημονεύματα, τον λόγο στην Πνύκα), δηλαδή τα παλιά δικά μας πλούτη, τα καλούδια, που μας περιμένουν στο πατρογονικό κελάρι. Προφανώς με την αξιολόγηση θα χαρακτηριστώ «ελλιπής» και ίσως απολυθώ. Το ίδιο ισχύει για πολλούς δασκάλους, που διδάσκουν «ψυχή και Χριστό». Βρισκόμαστε ενώπιον διωγμών, λαμβάνοντας υπ' όψιν και το πρόσφορο, για τέτοια πράγματα, έδαφος. (Η Τρόικα αλυχτεί και πάλι απαιτώντας κεφάλια…).

Τι κάνουμε; Πνευματικό αρματολίκι. (Η φράση ανήκει στον μακαριστό Δάσκαλό μας στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης Απόστολο Ιωαννίδη). Δεν φοβόμαστε γιατί «ου γαρ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως». (προς Τιμ. Β', 1,7).

Όταν θα κλείνει πίσω μας η πόρτα της τάξης θα διδάσκουμε «τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας πρέπει». Να γνωρίσουν οι μαθητές την Πατρίδα τους, την αληθινή και όχι το άβουλο απολειφάδι που την κατάντησαν οι ελεεινοί. Στις τάξεις θα θεριεύουμε την αποσταμένη ελπίδα για την ανάσταση του Γένους, της αλυσόδετης Πατρίδας, ενώ το αιχμάλωτο κράτος, όπως οι αρματολοί με τους Τούρκους, θα νομίζει ότι είμαστε όργανά του. Έτσι διασώζεται η μαγιά, που θα φέρει το φεγγοβόλο αστέρι της αυγής, την λευτεριά μας. Και θέλει λίγο από την «τρέλλα» του Κολοκοτρώνη. «Ο κόσμος μας έλεγε τρελλούς. Εμείς, αν δεν ήμεθα τρελλοί, δεν εκάναμεν την Επανάστασιν». «Όλα τα είχα προβλέψει, τα είχα σκεφτεί, όλα εκτός από την τρέλλα των Ελλήνων», μονολογούσε ο Νικόλαος Ιβανώφ, ο αρχιστράτηγος των Βουλγάρων στην ένδοξη μάχη του Κιλκίς. Η «τρέλλα» των Κλεφταρματολών σώζει πατρίδες και όχι η ηττοπάθεια και η δειλία των «γνωστικών», που κυβερνούν γονατισμένοι.

Δημοσιεύτηκε από ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΕΘΝΙΚΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ 1ον

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

τοῦ Ἀναστασίου Στάμου , Διευθυντοῦ ΕΠΑΛ Λευκάδος

Τὸ Δελφικὸν «ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ» προτρέπει διαχρονικῶς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐνδοσκοπήσουν, νὰ γνωρίσουν ποιοὶ εἶναι, μὲ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα στὴν ὅλη ὑπαρξιακή τους θεώρηση. «Γεγόνασι εὐσεβέστεροι καὶ δικαιότεροι καὶ κατὰ πᾶν βελτίωνες ἑαυτῶν», καθὼς λέγει ὁ Διόδωρος Σικελιώτης γιὰ τοὺς κοινωνοῦντες τὰ σεπτὰ Μυστήρια, ποὺ μυοῦσαν σὲ αὐτογνωσία καὶ ἐπέφεραν ψυχικὴ κάθαρση. Σὲ ἕνα ἄλλο ἐπίπεδο τώρα θὰ μιλήσουμε περὶ ἐθνικῆς αὐτογνωσίας, ποὺ μοιάζει σήμερα «ἀπαγορευμένος καρπός»… ἀφοῦ μᾶς διδάσκουν ἄλλ’ ἀντ’ ἄλλων περὶ τῆς καταγωγῆς μας. Δίδεται ἔτσι τὸ ἔδαφος σὲ κακόβουλους γείτονες νὰ θεωροῦν, οἱ μὲν Σκοπιανοὶ τοὺς Μακεδόνες ὡς μὴ Ἕλληνες, οἱ δὲ Ἀλβανοὶ τοὺς ὁμοεθνεῖς τους ὡς Πελασγούς γηγενεῖς καὶ αὐτόχθονες, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι νὰ υἱοθετοῦν ὡς ἀρχαίους προγόνους τους στὴν Ἀνατολία τοὺς Χετταίους, μὲ τὴν …Τροία καὶ τὸν Ὁμὲρ (Ὅμηρο), μὲ τὴν Ἔφεσσο, τὴν Μίλητο, τὸν Θαλῆ… γενικῶς ὡς δικές τους ἱστορικὲς κληρονομιές.

Ἡ εὐθύνη νὰ ἀποκαθιστοῦμε λάθη, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ἐθνική μας ταυτότητα (Καταγωγή, Γλῶσσα, Ἱστορία, Θρησκεία), τὰ ὁποῖα ἐκπορεύονται ἀπὸ ξένους, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ ἡμετέρους, εἴτε Πολιτικούς, εἴτε Καθηγητές, εἴτε Συγγραφεῖς (ἰδίως σχολικῶν βιβλίων), ποὺ ἀναπαράγουν ἐξ ἀντιγραφῆς, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, καὶ μεταφέρουν ξένη προπαγάνδα ἐντὸς τῶν τειχῶν, πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις καὶ πρᾶξις. Δὲν εἶναι δύσκολο νὰ καταλάβουμε τὶς συνέπειες μιᾶς τοιαύτης διαβρωτικῆς διδασκαλίας στὴν ψυχοσύνθεση τῶν Ἑλληνοπαίδων καὶ κατὰ συνέπειαν τοῦ λαοῦ μας, ὅταν ἀκόμη καὶ «εἰδικοί» Φιλόλογοι-Ἱστορικοὶ θεωροῦν τοὺς Ἕλληνες ὡς ἐπιδρομεῖς σ’ αὐτὴν τὴν χώρα («Ἰνδοευρωπαίους»), ποὺ ὑπέταξαν κάποτε τοὺς ντόπιους (τοὺς …«Προέλληνες»)! Κι ἄς γράφῃ ὁ Πλάτων «περὶ δὴ τῶν ἐννακισχίλια ἔτη σοι δηλώσω… τὸ κάλλιστον καὶ ἄριστον γένος ἐπ’ ἀνθρώπους ἐν τῇ χώρᾳ τῇ παρ’ ὑμῖν …ἦν γὰρ δή ποτε Σόλων, ὑπὲρ τὴν μεγίστην φθορὰν ὕδασιν, ἡ νῦν Ἀθηναίων οὖσα πόλις ἀρίστη… (μιλάει στὸν Σόλωνα ὁ ἱερεὺς τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς, στὴν πόλη Σάιδα τῆς Αἰγύπτου -ἀθηναϊκὴ ἀποικία-, γιὰ τὰ γεγονότα πρὶν ἐννέα χιλιάδες χρόνια)! Καὶ «εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους ἡ δύναμις τῆς πόλεως διαφανὴς ἀρετῇ τε καὶ ῥώμῃ ἐγένετο… τῶν Ἑλλήνων ἡγουμένη» (Τίμαιος, μιλάει γιὰ τὸν πόλεμο Ἀτλάντων-Ἑλλήνων τὸ 9500 π.Χ.)!

Προσωπικὴ ἔρευνα στὶς πηγὲς εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη ὁδὸς ἀληθείας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ πορίσματα συγχρόνων ἐπιστημῶν. Περαιτέρω, χρειάζεται ἐμβριθὴς μελέτη τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης ἀπὸ ἐπιγραφές, ἀπὸ ἀρχικῆς μάλιστα γραφῆς αὐτῆς, ἤτοι συλλαβικῆς γραμμικῆς γραφῆς, ὅπως θὰ μιλήσουμε σὲ ἑπόμενο ἄρθρο. Ὡς παράδειγμα μόνο δίδουμε ἐδῶ τὴν λέξη ku-su-ro, ποὺ ἔμεινε ὡς κού-(τ)σου-ρο στὴν δημοτική (χωρὶς τήρηση γραμματικῶν κανόνων), ἐνῷ εἶναι τὸ κσύ-λο (ξύλον) στὴν λογία διάλεκτο (ρὸ καὶ λάβδα ταυτίζονται στὴν συλλαβικὴ γραφή).

Ὁ Ἀνθρωπολόγος Ἄρης Πουλιανὸς λέγει, ὅτι «οἱ Σαρακατσᾶνοι, ποὺ εἶναι τὸ ἀρχαιότερο φύλο τῆς Εὐρώπης, ἡλικίας 50.000 ἐτῶν, μιλοῦσαν πάντοτε καὶ μιλοῦν Ἑλληνικά. Ἡ Ἰνδοευρωπαϊκὴ θεωρία εἶναι ἕνα κατασκεύασμα, ποὺ ὑπάρχει μόνο στὴν φαντασία τῶν δημιουργῶν της». (Περισσότερα στὸ βιβλίο του «ἡ Προέλευση τῶν Ἑλλήνων»). Ὁ Ἀρχαιολόγος Δ. Θεοχάρης γράφει, ὅτι «ὁ βασικὸς πληθυσμὸς δὲν φαίνεται νὰ ἄλλαξε στὴν Ἑλλάδα οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴν τελικὴ Παλαιολιθικὴ καὶ πέρα, ἀπὸ τότε δηλαδὴ ποὺ εἶναι ὁπωσδήποτε δυνατὴ σήμερα ἡ ἀρχαιολογικὴ τεκμηρίωσις κάποιας συνέχειας στὴν πολιτισμικὴ πορεία». (Βιβλίο του «Νεολιθικὸς Πολιτισμός»). Ὁ Καθηγητὴς Μοριακῆς Βιολογίας στὸ Α.Π.Θ. κ. Τριανταφυλλίδης ἀπέδειξε μὲ μετρήσεις γονιδιακοῦ ὑλικοῦ, ὅτι οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες κατάγονται κατὰ 70% ἀπὸ τὴν Παλαιολιθικὴ καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπο 30% ἀπὸ τὴν Νεολιθικὴ ἐποχή. Κατὰ τὴν συμβατικὴ Ἱστορία ἡ Νεολιθικὴ ἐποχὴ τελειώνει περὶ τὸ 2.800 π.Χ., ἄν καὶ πλέον ἡ γνῶσις τῆς κατεργασίας χαλκοῦ πιστοποιήθηκε τὴν 5^η χιλιετία π.Χ. στὴν Ἑλλάδα (Καθηγητὴς Ἀρχαιολογίας Ἀδαμάντιος Σάμψων), σὲ βραχονησίδα τῆς νήσου Κῶ μεταλλευτικοὶ κάμινοι!

Ὑπάρχει, δηλαδή, τεκμηριωμένος ἰσχυρότατος ἀντίλογος (ποὺ ἐπισήμως ἀποσιωπᾶται) πρὸς τὴν κατεστημένη θεωρητικὴ ἀντίληψη, ἡ ὁποία διδάσκεται στὰ σχολεῖα μας, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐμφανιστήκαμε στὸ ἱστορικὸ προσκήνιο μόλις τὴν 2α π.Χ. χιλιετία. Γιατί ἄραγε μόνο γιὰ μᾶς ἐφευρέθη ὁ ὅρος «προ-έλληνες», καὶ δὲν ὁμιλοῦν ἀντιστοίχως γιὰ προ-αιγυπτίους, προ-βαβυλωνίους, προ-χετταίους, προ-φοίνικες, προ-εβραίους, προ-γερμανούς;!... Οἱ δυναστεῖες τῆς Αἰγύπτου ξεκινοῦν, ὡς γνωστόν, τὸ 3.200 π.Χ. Ποιοί κατοικοῦσαν ὅμως προηγουμένως ἐκεῖ; Γιατί πλεῖστες πόλεις καθ’ ὅλο τὸ μῆκος τοῦ Νείλου εἶχαν Ἑλληνικὰ ὀνόματα (Θῆβαι, Ἡλιούπολις, Μέμφις, Ναύκρατις, Σάις, Ἑρμούπολις…) μὲ ἐπώνυμους ἱδρυτὲς Ἕλληνες; Γιατί οἱ Φιλισταῖοι (Παλαιστίνιοι) ἀποκαλοῦνται Κρῆτες καὶ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους στὴν Παλαιὰ Διαθήκη; Ἄς τολμήσουν λοιπὸν νὰ ποῦν, ὅτι οἱ Προ-αιγύπτιοι ἦσαν Ἕλληνες, καὶ ὅτι οἱ Προ-εβραῖοι στὴν Παλαιστίνη ἐπίσης ἦσαν Ἕλληνες!

Γιατί ἆραγε οἱ Ἀθηναῖοι διακηρύσσουν τὴν αὐτοχθονία τους σὲ ὅλους τοὺς τόνους (στὸν Πανηγυρικὸ τοῦ Ἰσοκράτους); «…Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν, οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες, οὐδ’ ἐρήμην καταλαβόντες, οὐδ’ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ’ οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ’ ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες». Δηλαδή, «αὐτὴν τὴν χώρα κατοικοῦμε, χωρὶς νὰ ἔχουμε ἐκδιώξει κανέναν ἀπὸ ἐδῶ, οὔτε (ἐρχόμενοι ἀπὸ ἀλλοῦ) τὴν κατελάβαμε εὑρίσκοντάς την ἔρημη, οὔτε εἴμεθα μιγάδες ἀπὸ διάφορα ἔθνη ἀνακατεμένοι, ἀλλὰ προερχόμεθα ἀπὸ εὐγενὲς καὶ γνήσιον γένος, ὥστε γεννηθέντες σ’ αὐτὴν ἐδῶ τὴν γῆ, τὴν κατέχουμε καὶ διαβιοῦμε ἀνέκαθεν – ἅπαντα τὸν χρόνον – ἀφοῦ εἴμεθα Αὐτόχθονες»!

Μία εἶναι ἡ ὀρθὴ ἀπάντησις, ὅτι οἱ Πελασγοὶ ἀποτελοῦσαν τὸ πρωτο-ελληνικὸ καὶ δὲν ἦσαν προ-ελληνικὸ φύλο. Οἱ Ἀθηναῖοι πάντα ἀνεγνώριζαν πὼς ἦσαν Πελασγοί, ποὺ μετωνομάσθησαν κατόπιν σὲ Ἴωνες. Ἀλλὰ καιρὸς νὰ παραθέσουμε τὶς γνῶμες τῶν ἀρχαίων μας Ἱστορικῶν:

● Ὁ Ὅμηρος πρῶτος ἀναφέρει τὸν Δία Πελασγικὸ στὴν Δωδώνη καὶ τοὺς Δίους Πελασγοὺς νὰ εὑρίσκωνται στὴν Κρήτη καὶ στὴν Μικρὰ Ἀσία (Ἰλιάς, 10,129 καὶ Ὀδύσσεια, 19,177).

● Ὁ Ἡρόδοτος λέγει ὅτι τὰ ὀνόματα τῶν θεῶν «ὑπὸ Πελασγῶν ὀνομασθῆναι», καὶ «ὅστις τὰ Καβείρων ὄργια μεμύηται, τὰ Σαμοθρήικες τελέουσι παραλαβόντες παρὰ Πελασγῶν, οἵ Ἀθηναίοισι σύνοικοι ἐγένοντο» (Ἱστορίαι, 2,50,1).

Δηλαδή, μέχρι στιγμῆς καταρρίπτεται τὸ ἀλλόθρησκον καὶ οἱ διωγμοὶ τῶν …κατακτητῶν, ποὺ μᾶς γράφει συνάδελφος «Φιλόλογος»: «Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐλευσῖνος εἶναι ἡ θρησκεία τῶν κατακτηθέντων Πελασγῶν, οἱ τελετὲς τῆς ὁποίας, ἐξαιτίας τοῦ φόβου τῶν ἐπιδρομέων γίνονταν σὲ μυστικὲς συναθροίσεις... Οἱ μυστικὲς αὐτὲς τελετὲς φαίνεται ὅτι ἦταν μέρος τῆς λατρείας τῶν Προελλήνων κατοίκων τῆς Αἰγαιΐδας, τῶν Πελασγῶν, τῶν ὁποίων ἡ θρησκεία περιστρεφόταν γύρω ἀπὸ τὴ γῆ... Μετὰ τὴν κάθοδο τῶν Ἑλληνικῶν φύλων, τῶν Ἀχαιῶν καὶ τῶν Ἰώνων, οἱ ὁποῖοι λάτρευαν τοὺς οὐράνιους θεούς, οἱ Πελασγοὶ ζήτησαν νὰ προστατέψουν τὶς θρησκευτικὲς παραδόσεις καὶ τὴν λατρεία τους ἀπὸ τὴν βεβήλωση τῶν ἀλλοθρήσκων κατακτητῶν (…καὶ ἀλλοφύλων καὶ ἀλλοθρόων κατὰ τὰ συμφραζόμενα)! Ἄν καὶ ἀρχικὰ ἡ θρησκεία τῶν προελληνικῶν φύλων ὑπέστη τοὺς διωγμοὺς τῶν κατακτητῶν, μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου οἱ θρησκευτικὲς τελετὲς καὶ δοξασίες κατακτητῶν καὶ κατακτημένων ἀφομοιώθηκαν». Ἀνδρομάχη Ἡλιοπούλου, Φιλόλογος, «Προορισμοὶ στὴ Δυτικὴ Ἀττική», Δ/νση Δ/θμιας Ἐκπ/σης Δυτικῆς Ἀττικῆς 2006, σελ.58 (…ἡ «καλή» συνάδελφος τὰ ἀντέγραψε ὅλα αὐτὰ ἀπὸ ξένο «ἔγκριτο» συγγραφέα, ἐνῷ τὸ πόνημα αὐτὸ διανεμήθηκε σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα τῆς περιοχῆς, πρὸς …ἐπιμόρφωση)!

● Ὁ Στράβων λέγει ὅτι «οἱ Πελασγοὶ μέγα ἦν ἔθνος, καὶ ἐκ τῆς ἄλλης ἱστορίας οὕτω ἐκμεμαρτυρεῖσθαι… τὴν παραλίαν τὴν νῦν Ἰωνικὴν πᾶσαν ἀπὸ Μυκάλης ἀρξαμένην ὑπὸ Πελασγῶν οἰκεῖσθαι πρότερον καὶ τὰς πλησίον νήσους», (Γεωγραφικά, 13,3,3). Δηλαδή, στὰ Μικρασιατικὰ παράλια κατοικοῦσαν Πελασγοί.

● Ὁ Ἡρόδοτος πάλι λέγει, ὅτι τὸ Πελασγικὸν ἔθνος εἶναι «πολυπλάνητον κάρτα» καὶ ἐπὶ Δευκαλίωνος «οἴκεε γῆν τὴν Φθιῶτιν», ἐπὶ Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ τὴν Ὄσσαν καὶ τὸν Ὄλυμπον χώραν, ἀργότερα «οἴκεεν ἐν Πίνδῳ, Μακεδνὸν καλεόμενον, ἐνθεῦτεν ἐς τὴν Δρυοπίδα μετέβη, ἔπειτα ἐς Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη». Δηλαδὴ οἱ Μακεδόνες καὶ οἱ Δωριεῖς εἶναι Πελασγοί, ἐνῷ καὶ ὁ προπάτοράς μας Δευκαλίων, ποὺ γέννησε τὸν Ἕλληνα, εἶναι ἐπίσης Πελασγός! Καὶ συνεχίζει «εἰ τοίνυν ἦν καὶ πᾶν τοιοῦτο τὸ Πελασγικόν, τὸ Ἀττικὸν ἔθνος, ἐὸν Πελασγικόν, ἅμα τῇ μεταβολῇ ἐς Ἕλληνας καὶ τὴν γλῶσσαν μετέμαθε», (Ἱστορίαι, 1,57). Γλῶσσα, ὅπως θὰ δείξουμε προσεχῶς, σημαίνει διάλεκτος παρὰ ἀρχαίοις, ἐνῷ μάθαμε ὅτι καὶ οἱ Ἀθηναῖοι εἶναι Πελασγοί!

● Ὁ Διονύσιος Ἀλικαρνασσεὺς λέγει γιὰ τὴν Ρώμη «τὴν ἡγεμόνα γῆς καὶ θαλάσσης ἁπάσης πόλιν, ἥν νῦν κατοικοῦσι Ρωμαῖοι, παλαιότατοι κατασχεῖν βάρβαροι Σικελοί… ἐπεὶ δὲ Πελασγοί τε καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τινὲς ἀναμιχθέντες αὐτοῖς…» (Ρωμαϊκὴ Ἀρχαιολογία, 1,9,2), καὶ παρακάτω πώς «οἱ γὰρ Πελασγοὶ ἀφορίας αὐτοῖς γενομένης ἐν τῇ γῇ, εὔξαντο τῷ τε Διΐ καὶ τῷ Ἀπόλλωνι καὶ τοῖς Καβείροις… καὶ ἐπὶ πλεῖστον γῆς τὸ Πελασγικὸν γένος διεφορήθη» (Ρωμ. Ἀρχ. 1,23,1).

Ἤδη ξεδιαλύνονται ὅλα. Μέγα τὸ ἔθνος τῶν Πελασγῶν, εὑρίσκεται παντοῦ στὸν Ἀνατολικομεσογειακὸ χῶρο, ἀπὸ Ἰταλία ἕως Μικρὰ Ἀσία, καὶ ἐξ αὐτοῦ προῆλθε τὸ Ἑλληνικόν (Μακεδόνες, Δωριεῖς, Ἴωνες κτλ.). Μὲ ἀρχικὸ κέντρο τὴν Αἰγηΐδα οἱ Ἕλληνες εὑρίσκονται σὲ ὅλο τὸ διάβα τῆς Ἱστορίας – μὲ διάφορα κατὰ ἐποχὲς καὶ τόπους ὀνόματα – καὶ στὶς τρεῖς χερσονήσους τῆς Μεσογείου, δηλαδὴ στὴν χερσόνησο τοῦ Αἵμου (Βαλκανική), στὴν Μικρὰ Ἀσία καὶ στὴν Ἰταλία, σὲ ἑκατοντάδες πόλεις μὲ ὁλοφάνερο Ἑλληνικὸ Πολιτισμό. Πελασγοί, Μινύες, Κρῆτες, Κάρες, Λέλεγες, Τυρρηνοί-Ἐτροῦσκοι, Τρῶες, Ἀχαιοί, Ἴωνες, Δωριεῖς, Μακεδνοί, Αἰολεῖς… τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος ἐμφανίζεται μὲ πενήντα διαφορετικὲς ὀνομασίες. Κάρες λέγονται στὴν Ἀνατολή, Κεφαλλῆνες στὴν Δύση. Ἴδιο νόημα, διαφορετικὴ διάλεκτος (κάρα=κεφαλή). Πελασγοί (πελαργοί) καὶ Λέλεγες («λελέκια») εἶναι ἴδιοι. Οἱ Τυρρηνοί (ἀφιχθέντες ἀπὸ Λῆμνο καὶ Μικρά Ἀσία στὴν Ἰταλία) ὠνομάσθηκαν ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους Ἐτροῦσκοι, ἔπειτα ἀπεκλήθησαν Τοῦσκοι (Τοσκάνη), καὶ ὅσοι ξαναπέρασαν ἀπέναντι στὸ Ἰόνιο ὡς Τόσκηδες εἶναι οἱ Ἀρβανίτες («τοὺς Τυρρηνοὺς ὠνομάσθαι ὑφ’ Ἑλλήνων διὰ τὰς ἐν ταῖς τύρσεσιν οἰκήσεις… Ρωμαῖοι Ἐτρούσκους καλοῦσι, νῦν μὲν Τούσκους» (Διονύσιος Ἀλικαρνασσεύς).

Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙ (ν) ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ ΣΙΓΜΑ (ς)

Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Νι»; Γιατί θέλομε να φτωχύνομε τον εγκέφαλο των επομένων γενεών στην χώρα μας; Ως μάχιμος Εκπαιδευτικός και συγγραφέας επιστημονικού συγγράμματος (ΔΥΣΛΕΞΙΑ, Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, 6η Έκδοση σήμερα), νομιμοποιούμαι να ερωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος: Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες.

Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό » (!), αντί το εμβαδόν !! (Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ», δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !! Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα: Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκομε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ. κλπ…).
Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας…. Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»!
Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη τότε : «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει
«Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού –Ν-, εκτός κι αν του έλειπε η οπτική του ήχου…»

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει…».
Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (Σ).
Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!) κ.τ.ο. Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.
Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω στο Συνέδριό σας την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου. Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική. Οι Αρχαίοι Έλληνες τα εγνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς οι Έλληνες λέμε «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα, (παρ' όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.

Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα. Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη ουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα. Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.
Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά : Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού. Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρη οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.

Σπύρος Μάρκου
Διευθυντής 3ου Δημ. Σχολείου Λαρίσης

Πηγή: http://filonoi.gr/f-to-beremi-to-dragona-to-repoysi-to-mpampinioti-to-diamantopoyloy/

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ: Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα Ψυχοναρκωτικού .

 

Μια δασκάλα  του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Ραφήνας, η  κ.Μαρία  Χρυσού, σε αυτό τον δύσκολο καιρό για κάθε  εργαζόμενο με εξάρτηση, ανέπτυξε τις  επιστημονικές ,τις παιδαγωγικές, τις διδακτικές  τις  παιδοψυχολογικές   απόψεις  της σε κάποιο κείμενο,  επισημαίνοντας νομίζω,  την προσοχή μας για την σελίδα  36 περισσότερο, της νέας σχολικής Γραμματικής της Ε΄και ΣΤ΄του δημοτικού σχολείου.

Διδάχτηκα πολλές Γραμματικές και είναι φυσικό να μην μπορώ να πειθαρχώ σε κανόνες έστω μιας από αυτές τις γραμματικές και ελπίζω να έχω κατανόηση και ανοχή από τους αναγνώστες μου. Φυσικά δεν είμαι Γλωσσολόγος.

Η παιδαγωγός στην ΠΡΑΞΗ  και πέρα από την κατά τεκμήριο επιστημονική κατάρτισή της, περιγράφει το καθημερινό της βίωμα, έχοντας μπροστά της αθώα Ελληνόπουλα, και με συναίσθημα υψηλής ευθύνης, το έδωσε στο πρωτοβάθμιο επιστημονικό-συλλογικό της όργανο . Ο σύλλογος το δημοσιοποίησε διαδικτυακά.                 Σημειωτέον ότι δεν του αναγνωρίζεται από το συγκεντρωτικό μας εκπαιδευτικό σύστημα ελάχιστη επιστημονική αυτονομία, αίτημα των προ του 1950 εκπαιδευτικών.  Δεν λησμόνησα ποτέ την σεβαστή μου Γιαννιώτισσα δασκάλα Μαρίνα που το 1947-48,( επικίνδυνη για τα Σουλιωτοχώρια εποχή) στο επίσημο  Πρόγραμμα  είχε  και μία ώρα «Ελεύθερη Ανάγνωση»  από κείμενα που προσπαθούσαμε να βρούμε μόνοι μας.

Μετά την ανάρτηση ξέσπασε πόλεμος. Γράφτηκαν πολλά, πάρα πολλά….

Η δικαιολογημένη  Θύελλα από την 36^η Σελίδα.

Σε αυτή την σελίδα εμφανίζονται , εκτός των άλλων: 1ον τα  φωνήεντα α, ε, ι και ο. Από τα 7 που είχαμε μάθει, λείπουν τα η, ω και υ.

 2^ον τα σύμφωνα, β, γ, δ, ζ , θ, κ, λ, μ, ν,  π, ρ, σ, τ, φ, χ, . Από τα 17 που είχαμε μάθει  λείπουν  τα ξ και ψ.

Αυτά αναφέρονται στην 39η σελίδα και επαναλαμβάνονται στην 56^η σελίδα, ως υπόμνηση για εμπέδωση. Βέβαια σε αυτές τις σελίδες αναφέρονται  το ου ως φωνήεν και τα γκ, μπ, ντ, ως σύμφωνα .

Γίνεται απλή αναφορά για 24 γράμματα, τα δίψηφα φωνήεντα  ου, αι, οι,υι και τα δίψηφα σύμφωνα  μπ, ντ, γκ,  γγ.  Εξαφανίζονται τα η, υ, ω, και το τζ , τσ. Υπάρχει ένα  ανακάτωμα ορολογίας, φθόγγων, γραμμάτων, συμφώνων ,φωνηέντων  για σύγχυση;…

 

 Το Φθογγολογικό είναι τεράστιο μέρος της Γραμματικής με πάρα πολλούς όρους και εμείς που ευτυχώς έχουμε εμπειρίες, από  απλή  αβλεψία π. χ. της υπογεγραμμένης,  καταλαβαίνουμε τώρα την μη αθώα ανάμειξη, αλλαγή, πρόσθεση, αφαίρεση κ. λ. π. όρων.

Αυτά έγιναν και δεν έχω διάθεση να σχολιάσω.

Αυτό το «σε παλαιότερες- προεπιστημονικές σχολικές γραμματικές» που τόσο προκλητικά και προσβλητικά χρησιμοποιεί ο Πρόεδρος  του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας,  δεν το θεωρώ και τόσο επιστημονικό.

Η Εκπαιδευτικός που παιδαγωγεί και συντηρεί  ΑΞΙΕΣ δοκιμασμένες από πολλές προηγούμενες γενεές δασκάλων και γονέων έχει υποχρέωση να μεταφέρει αυτές τις αξίες στις νεώτερες γενεές και να εκφράζεται ελεύθερα. 

Στοχοποιείται η κάποια έκφραση, η κάποια λανθασμένη γνώμη, έστω ,  από την πανίσχυρη Εξουσία του Τύπου, του Καθηγητικού κατεστημένου κ. ο. κ. , Τώρα, μετά από τόσα πολλά χρόνια, που γίνεται κάποιος λόγος για την ξεχασμένη, υποβαθμισμένη, καταργημένη Γραμματική, θυμήθηκαν απειλητικά την Αξιολόγηση,  που δεν δέχονται για τον εαυτό τους. Αυτοί που ποτέ δεν ανέδειξαν  την σκοπιμότητα της μεταμεσονύκτιας πρόσθεσης του άρθρου 30 στον τότε ψηφιζόμενο  Νόμο 1304/82. Τότε που αντισυνταγματικά τέθηκαν τα θεμέλια του Εθνικού Αποπροσανατολισμού  δια του Περιεχομένου της Εκπαιδεύσεως;….

Με πολύ κόπο βρήκα 6 παλαιές σχολικές γραμματικές, διαφόρων τάξεων, βαθμίδων και κρατικές του  ΟΕΔΒ. Η πληρέστερη και πολύ περιεκτική, εύχρηστη με κείμενα και χωρίς καρικατούρες είναι αυτή της Δ΄ Δημοτικού.       Είναι η έκδοση 8^η,1982, με μία μόνο ,συγγραφέα σε 185.000 αντίτυπα.  Στο μισό της σελίδας 9,  παρουσιάζει  τα 7 φωνήεντα και τα 17 σύμφωνα. Καλύπτει τον  Τριανταφυλλίδη που για την προσέγγιση των γραμματικών φαινομένων χρησιμοποιεί κείμενα λογοτεχνών με Ελληνοχριστιανικό περιεχόμενο.

 Περίπου το ίδιο παρουσιάζουν ως προς τους φθόγγους,  τα φωνήεντα και τα σύμφωνα και οι άλλες σχολικές γραμματικές του Δημοτικού, του Γυμνασίου, του Λυκείου, Γραμματικές Νεοελληνικής, Καθαρεύουσας και Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας.

 Με έστω λάθη, παραλείψεις και ατέλειες, δίνει  στον Ερευνητή, εικόνα ΜΙΑΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ από  τα Ομηρικά χρόνια μέχρι σήμερα. Πολλά εκατομμύρια σχολικά βιβλία Γραμματικής για πολλές γενεές έχουν τυπωθεί με διακριτή Ελληνική ταυτότητα στα κύτταρά τους που είναι τα 24 γράμματα. Ένα κύτταρο αν μολυνθεί έρχεται η σειρά όλων μετά.

 

  Μήπως στο όνομα της απλοποίησης με τις τεχνητές δυσκολίες, βαδίζουμε στο επόμενο στάδιο  φωνητικής Γραμματικής π. χ. « Ι ΕΛΙΝΙΚΙ ΓΛΟΣΑ» και μετά πολύ εύκολα στον συγκρητισμό  της Νέας  Εποχής « I ELINIKI GLOSA»;

Με τα ψυχοναρκωτικά της ευκολίας, της γραφικής καρικατούρας ,της  εποπτικής εικονικής κατάχρησης του πολλαπλού ερεθισμού από τα σύγχρονα μέσα περάσαμε σε ταχύτατες βαθιές ψυχολογικές μεταβολές, ως πρόσωπα ,ως Λαός, ως Έθνος.

 

Απευθύνω θερμή παράκληση προς κάθε υπεύθυνο, να να μελετήσει λίγες σελίδες από το κλασσικό βιβλίο του Ρωσικής καταγωγής Nicholas Hans Comparative Education,  THE  LINGUIST FACTOR.    . Ζητώ συγνώμη πάλι, που  αναγκάζομαι να παραπέμψω σε υπογράφοντες Γλωσσολόγους αγγλόφωνων  πανεπιστημίων.

Κύριοι ειδικοί Γλωσσολόγοι  διαφόρων Πανεπιστημίων, οι Μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία ειδικά,  επιδιώκονται με ευρύτατες συναινέσεις σε βάθος μεγάλου χρόνου και πρόχειρα σας παραπέμπω στον Εκπαιδευτικό Νόμο 1944 της Μ.Βρετανίας που καθόρισε νέον Προσανατολισμό . Βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Το πρόβλημα είχε τεθεί από το 1924. Δεν είναι έτσι κ. Μπαμπινιώτη;….

 Σε ποια βάσανο, Διεπιστημονική,Κοινωνιολογική,Πολιτική,Παιδοψυχολογική,Συγκριτικής Παιδείας, συμμετοχής φορέων Πολιτείας, Εκκλησίας, Οργανώσεων, κομμάτων…..,,  μπήκε το αξιόλογο της Γραμματικής βιβλίο σας  για να γίνει πνευματική τροφή των Παιδιών μας και του Έθνους;…

Η ιστορική μνήμη της Εθνικής Συνειδήσεως για τα φωνήεντα  η, υ, ω και για τα σύμφωνα ξ, ψ, που έπεσαν από την χαρτοσακούλα του Καρικατούρα  παραπέμπει σε Ψυχοναρκωτικά στην Παιδεία .  Είναι σοβαρή βλάβη στα κύτταρα του Λόγου.

 

  ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ  ΜΠΑΚΟΛΑΣ

(Δημοσιεύτηκε στο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ   ΔΙΑΛΟΓΟΣ  Σεπτεμβρίου 2012, τεύχος 69 με τον τίτλο ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ 5^ης&6^ης ΔΗΜΟΤΙΚΟΫ)

Δημοσιεύτηκε από ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΕΥΓΕ ΣΤΗΝ ΕΛΜΕ ΡΟΔΟΠΗΣ! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΘΡΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ… ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Λυσσαλέες επιθέσεις των τουρκοπρακτόρων εναντίον της ΕΛΜΕ Ροδόπης!

 

Μόνο ο Ερντογάν δεν εξέδωσε (τουλάχιστον όχι ακόμη) ανακοίνωση κατά της ΕΛΜΕ, μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των επιθέσεων από τουρκοβουλευτές, εφημερίδες, συλλόγους και οργανώσεις τουρκοφρόνων (από τη «Συμβουλευτική Επιτροπή των Τούρκων Δυτικής Θράκης» και το κόμμα DEB έως την πρακτορίστικη αλυτρωτική ΜΚΟ του κ. Χαμπίπογλου) ενάντια στο επίσημο θεσμικό όργανο των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Νομού Ροδόπης, επειδή είχε το…θράσος να πάρει θέση στο ζήτημα της μειονοτικής εκπαίδευσης, την οποία χαρακτήρισε θεσμό πρωτόγονο, αναποτελεσματικό και αντιεκπαιδευτικό!

Προ δύο περίπου εβδομάδων το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης εξέθεσε δημοσίως κάποιες απόψεις του για το θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης, υποστηρίζοντας ουσιαστικά την ανάγκη της κατάργησής της (ως θεσμού εκπαιδευτικά πρωτόγονου που απλώς διαιωνίζει την μορφωτική υστέρηση της μειονότητας της θράκης και τη γκετοποίησή της προς όφελος άλλων κύκλων) και της εξεύρεσης άλλων τρόπων για τη διασφάλιση των μειονοτικών δικαιωμάτων στην εκπαίδευση.Δευτερευόντως το ΔΣ έβαλλε ευθέως και εναντίον του «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» των Φραγκουδάκη-Δραγώνα, χαρακτηρίζοντάς το αποτυχημένο και αναποτελεσματικό, παρά τους πακτωλούς χρημάτων που απορρόφησε. Το εντυπωσιακό αυτό κείμενο (που όσοι δεν το έχετε ήδη δει – μιας και έχει αναδημοσιευθεί σε πολλές ιστοσελίδες – μπορείτε να το διαβάσετε στο τέλος του δημοσιεύματός μας) επέσυρε βέβαια πολλές αντιδράσεις – και ασφαλώς όχι μόνο από την ίδια τη Φραγκουδάκη και τους κολαούζους της (που έσπευσαν να αναμασήσουν τα ίδια και τα ίδια 5-6 φορές για να φανούν…πλήθος)! Πάμπολλες ήταν και οι αντιδράσεις από τους τουρκόφρονες της περιοχής, καθώς τουρκοβουλευτές και τουρκοδήμαρχοι, πράκτορες και πρακτορίσκοι, Ντεντέδες, λακέδες και χαφιέδες, σύλλογοι, επιτροπές και οργανώσεις από το κόμμα DEB των τουρκοφρόνων έως και τουρκοαλυτρωτικές ΜΚΟ πρακτόρων από το εξωτερικό, έσπευσαν να επιτεθούν στην ΕΛΜΕ Ροδόπης για το…περίσσιο θράσος της και να την κατηγορήσουν για διχαστικά κηρύγματα, ασέβεια προς τα μειονοτικά δικαιώματα, μέχρι και…ρατσισμό! Εννοείται βέβαια ότι όλοι αυτοί άλλο κείμενο «είδαν» και «διάβασαν», καθώς το κείμενο της ΕΛΜΕ στην πραγματικότητα κάθε άλλο παρά ρατσιστικό και αντιμειονοτικό υπήρξε (ίσα-ίσα που καταγράφει με πραγματική θλίψη την τραγική μορφωτική κατάσταση των μουσουλμάνων μαθητών και καταθέτει προτάσεις για την βελτίωσή της)! Τους χαλάει όμως βλέπετε τη…σούπα, γιατί απλούστατα όλα αυτά τα ενεργούμενα της εν Θράκη τουρκικής πολιτικής είναι που θέλουν τη μειονότητα αμόρφωτη, πνευματικά πρωτόγονη και αποσχιστικά περιορισμένη, ώστε να μπορούν να την ποδηγετούν. Και από την άλλη βρήκαν φυσικά την ευκαιρία να κάνουν με τον γνωστό τους άθλιο τρόπο σπέκουλα πάνω σε μια πραγματικά εκπαιδευτική παρέμβαση, «ανακαλύπτοντας» πάλι διώκτες, δαίμονες και…κυνήγια μαγισσών!

Η αρχή έγινε από το βασικό εν Θράκη πρακτοροσυμβούλιο (2^η φωτογραφία), δηλαδή τη λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης»(στην οποία – θυμίζουμε ότι - πρόεδρος είναι ο δήμαρχος Ιάσμου Ισμέτ Καντί,αντιπρόεδρος ο δήμαρχος Αρριανών Ιμπραήμ Σερήφ, ενώ μετέχουν ακόμη οι ψευδομουφτήδες, άλλοι δήμαρχοι, πρώην βουλευτές, δημοσιογράφοι, κλπ). Με ανακοίνωσή της στις 16 Νοεμβρίου, η επιτροπή έγραφε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Αισθανόμαστε ντροπή για τα άτομα ή τους φορείς οι οποίοι ακόμη αγνοούν ή δεν θέλουν να ξέρουν πως στην Δυτική Θράκη ζει μια Τουρκική Μειονότητα και ότι αυτή η Μειονότητα αφέθηκε εδώ με μια διεθνή συνθήκη, την συνθήκη ειρήνης της Λοζάννης.

Αποτελεί ανησυχητικό και λυπηρό φαινόμενο και για την περιοχή μας και για την δημοκρατία μας, να έρχεται μια πρόταση από εκπαιδευτικό φορέα που προτείνει την κατάργηση των διεθνών και διμερών συμφωνιών που καθορίζουν την μειονοτική εκπαίδευση.

Η ΕΛΜΕ Ροδόπης τις προηγούμενες μέρες, με ανακοίνωση της πρότεινε την κατάργηση του συστήματος μειονοτικής εκπαίδευσης που στηρίζεται σε διδακτέα ύλη στα τουρκικά και στα ελληνικά.

Το να γίνεται μια τόσο γελοία και μακριά από κάθε λογική δημοκρατίας και ανεκτικότητας πρόταση από την εκπαιδευτική κοινότητα, είναι καταρχήν μια εντελώς λάθος κίνηση. Το να γίνεται πρόταση για ¨κατάργηση μειονοτικής εκπαίδευσης¨ από έναν από τους φορείς αυτών που ασκούν το ιερό καθήκον της εκπαίδευσης προς τα παιδιά μας, μας προκαλεί ανησυχία για την περιοχή μας, το μέλλον μας, όπως και για το πολυτιμότερο περιουσιακό μας στοιχείο-τα παιδιά μας. Η ΕΛΜΕ Ροδόπης προτείνοντας την κατάργηση της μειονοτικής εκπαίδευσης, υπό κάποια έννοια ομολόγησε έτσι την ανησυχία της για την διατήρηση της ταυτότητας και του πολιτισμού της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης. Τέτοιου είδους προτάσεις δημιουργούνε χάσμα σε κάθε επίπεδο ανάμεσα στις δύο κοινότητες που ζούνε στην περιοχή.

Δηλώνουμε πως ως Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης δεν δεχόμαστε με κανένα τρόπο τις απόψεις και τις προτάσεις του εν λόγω φορέα σχετικά με την μειονοτική εκπαίδευση, και προσμένουμε χωρίς χάσιμο χρόνου να τις επανεξετάσουν».

Ταυτόχρονα δηλώσεις έκανε ο αρχιπράκτορας της Άγκυρας Χαλήτ Χαμπίπογλου, που παριστάνει τον πρόεδρο της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF) και ο οποίος δήλωσε σχετικά (ιστοσελίδα της ABTTF): «Είναι απαράδεκτο το αίτημα της ΕΛΜΕ Ροδόπης να καταργηθεί το σύστημα της μειονοτικής εκπαίδευσης, δίνοντας έτσι τέλος στην αυτονομία της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης σε αυτό τον τομέα. Είναι αληθές πως το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης έχει χρόνια και δομικά προβλήματα. Αλλά υπεύθυνο για αυτήν την άσχημη κατάσταση της μειονοτικής εκπαίδευσης είναι το ελληνικό κράτος. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης η οποία με βάση την συνθήκη της Λοζάννης έχει το δικαίωμα εκπαίδευσης στην μητρική γλώσσα και δικαίωμα ίδρυσης σχολείων, πρέπει να δομηθεί ξανά σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, αλλά αυτό να γίνει χωρίς κατάργηση δικαιωμάτων της μειονότητας και σύμφωνα με τα αιτήματα της».

Ακολούθησε ανακοίνωση του βουλευτή Ροδόπης Καραγιουσούφ (ΣΥΡΙΖΑ), ενώ την ίδια ώρα η τουρκοφυλλάδα «Τρακιανίν Σεσί»έκανε λόγο για την «απίστευτη ανακοίνωση που έβγαλε η ΕΛΜΕ Ροδόπης με την οποία σχεδόν κήρυσσε βλάκες τα παιδιά της μειονότητας» (σ.σ. αυτό κατάλαβε – ή μάλλον αυτό…προτίμησε να «καταλάβει» ο τριπλοχαφιές) και μετά ήρθε και η ώρα για την ανακοίνωση των Συλλόγων αποφοίτων της ΕΠΑΘ (σ.σ. είναι η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, από την οποία βγαίνουν μουσουλμάνοι δάσκαλοι που διδάσκουν στα μειονοτικά δημοτικά), που επίσης άλλα διάβασαν κι άλλα…κατάλαβαν. Τι κατάλαβαν; Ορίστε:«Ως σύλλογοι αποφοίτων της ΕΠΑΘ Ροδόπης-Έβρου και Ξάνθης, με απορία και έκπληξη διαβάσαμε στον τύπο την πρόταση της ΕΛΜΕ Ροδόπης ¨Να καταργηθεί η μειονοτική εκπαίδευση¨. Αυτό που μας λύπησε ακόμη περισσότερο και μας ανησύχησε, είναι ότι η πρόταση αυτή έγινε από συναδέλφους μας που ζούνε στην Δυτική Θράκη, που ανατρέφουν μειονοτικούς μαθητές, έχουν γίνει ένα με την μειονότητα μας και μοιράζονται μαζί μας κάθε βάσανο και κάθε χαρά μας.

Είναι εξαιρετικά λυπηρό, την ώρα που η πατρίδα μας περνά μια τόσο δύσκολη και στενάχωρη περίοδο, αντί να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο μέσα σε αλληλεγγύη, να γίνονται τόσο άτυχες και απαράδεκτές ανακοινώσεις.

Ως εκπαιδευτικοί που ανατρέφουμε το μέλλον αυτής της κοινότητας, πιστεύουμε πως ανάλογες ανακοινώσεις δεν ωφελούν σε τίποτε, επιφέρουν άγχος και ανησυχία, δεν συνάδουν καθόλου με τη δημοκρατία και ανοίγουν το δρόμο για ένταση και ανησυχία μέσα στο λαό.

Το να γίνεται από εκπαιδευτικούς της χώρας μας – χώρα μέλος της Ε.Ε. – πρόταση για την κατάργηση της μειονοτικής εκπαίδευσης μιας επίσημης μειονότητας, δεν ταιριάζει ούτε στην ιδιότητα αυτών των ατόμων αλλά ούτε και στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Εμείς ως δάσκαλοι της σχολείων της μειονότητας, επιθυμούμε να υπενθυμίσουμε προς την κοινή γνώμη, πως οι φορείς εκπαίδευσης στηρίζονται στις διμερείς και διεθνείς συμφωνίες και ότι δεν πρόκειται να κλείσουμε τα μάτια αν κλείσει έστω και ένα μειονοτικό σχολείο».

Υπήρχε όμως και συνέχεια. Αντιμειονοτική μεροληψία καταλογίζει στην ΕΛΜΕ με δική του ανακοίνωση (1η φωτογραφία) ο προξενολακές Μουσταφά Αλή Τσαβούς (ήτοι ο γνωστός αχυράνθρωπος-πρόεδρος του κόμματος των τουρκοφρόνων της Θράκης DEB), που περαιτέρω υπεραμύνεται της…Συνθήκης της Λωζάνης (σ.σ. κοιτάξτε ποιοι μιλάνε!) και των εκπαιδευτικών μειονοτικών δικαιωμάτων (λες και τα αμφισβήτησε δηλαδή κανείς)! Και στο τέλος, σκληρότερη όλων η στάση ποιου νομίζετε; Μα της γνωστής ορντινάντσας του Προξενείου Αχμέτ Χατζηοσμάν (που, όταν δεν κρατάει ομπρέλες στους Τούρκους αξιωματούχους, δεν φωτογραφίζεται μπροστά στη σημαία της «Ανεξάρτητης Θράκης» ή δεν έχει άλλη…«δουλειά», παριστάνει και τον βουλευτή Ροδόπης με το ΠΑΣΟΚ). Στη δική του ανακοίνωση λοιπόν ο…βουλευτής μας αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Κάποιες θλιβερές διαπιστώσεις για τη μειονοτική εκπαίδευση» είναι ο τίτλος της θλιβερής πράγματι ανακοίνωσης της ΕΛΜΕ Ροδόπης. Μιας ανακοίνωσης η οποία μας θλίβει όχι τόσο για το περιεχόμενό της, η Μειονότητα έχει άλλωστε συνηθίσει σε παρόμοιες προσβλητικές και εριστικές ανακοινώσεις, όσο για το γεγονός ότι την υπογράφει το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης. Εκπαιδευτικοί δηλαδή στους οποίους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας.

Ως εκπαιδευτικοί λοιπόν, θα έπρεπε να είναι περισσότεροι "διαβασμένοι" κι αν όχι, να κάνουν τον κόπο να συμβουλευτούν ορισμένα συγγράμματα πριν τουλάχιστον συντάξουν μια ανακοίνωση η οποία βρίθει λαθών και ανακριβειών. Εσκεμμένων; Θα το δείξει ο χρόνος…

Ζητάει η ΕΛΜΕ την κατάργηση του θεσμού της μειονοτικής εκπαίδευσης και την ενοχοποιεί ότι «καθήλωσε τη μειονότητα στην αμάθεια και την οπισθοδρόμηση». Αγνοούν οι εκπαιδευτικοί μας βασικές έννοιες θεμελιωδών δικαιωμάτων και δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

Όπως επίσης αγνοούν ότι την όποια οπισθοδρόμηση και αμάθεια στην μειονοτική εκπαίδευση έφεραν από το 1923 μέχρι σήμερα ημιμαθή και οπισθοδρομικά μυαλά που επί δεκαετίες σκεφτόταν με όρους διοικητικών ενοχλήσεων, απαγορεύσεων και διακρίσεων εις βάρος της Μειονότητας. Η μειονοτική εκπαίδευση αποτελούσε μόνο ένα από τα πεδία που δρούσαν ελεύθερα οι προασπιστές των παραπάνω ιδεοληψιών…

"Καινοτόμοι" οι εκπαιδευτικοί της ΕΛΜΕ στην πρότασή τους και για τα νηπιαγωγεία στα οποία ζητάνε η μητρική γλώσσα να χρησιμοποιείται επικουρικά. Θα περίμενε κανείς ότι εκπαιδευτικοί θα χρησιμοποιούσαν πρωτίστως εκπαιδευτικά επιχειρήματα παιδαγωγικού περιεχομένου και όχι πολιτικού χαρακτήρα, όταν κατηγορούν ως σκληροπυρηνικούς όλους εμάς που προασπιζόμαστε την ίδρυση δίγλωσσων μειονοτικών νηπιαγωγείων.

Δίγλωσση είναι η μειονοτική εκπαίδευση, τι πιο παιδαγωγικά ορθό να ιδρυθούν και δίγλωσσα μειονοτικά νηπιαγωγεία τα οποία θα ενσωματωθούν στον κορμό της μειονοτικής εκπαίδευσης για να μην αφήνουμε τα παιδιά μετέωρα στην προσχολική εκπαίδευση.

Η ΕΛΜΕ "επικουρικά" επιχειρεί να αποβάλει την δίγλωσση μειονοτική εκπαίδευση από την περιοχή μας. Η δαιμονοποίηση της μειονοτικής εκπαίδευσης ωστόσο, φέρνει πολλούς δαίμονες οι οποίοι είναι κακοί και επικίνδυνοι σύμβουλοι για την ηρεμία και τη γαλήνη της περιοχής μας. Από τους εκπαιδευτικούς μας θα περιμέναμε ιδέες και προτάσεις για την αναβάθμιση της μειονοτικής εκπαίδευσης…».

Και φυσικά είναι προφανές ότι δεν θα περίμενε ποτέ κανείς κάτι διαφορετικό από τον λεγάμενο. Επί δεκαετίες τώρα που πολιτεύεται oύτε ΜΙΑ φορά δεν είπε κάτι το έστω ελάχιστα αποκλίνον από αυτά που λένε τα αφεντικά του (στο τουρκικό Προξενείο)! Και θα προσέξατε βέβαια πως ως γνήσιος δημοκράτης (και δη…σοσιαλιστής) αναφέρει ως αποκλειστική μητρική γλώσσα της μειονότητας τα τουρκικά (δεν υπάρχουν δηλαδή ούτε πομάκικα, ούτε ρομανί)! Πέραν αυτού όμως πήρατε μία ιδέα από τον ορυμαγδό των πολεμικών ανακοινώσεων που ξέσπασε σε βάρος της ΕΛΜΕ Ροδόπης, επειδή είχε το…θράσσος να εκφέρει γνώμη για…εκπαιδευτικά θέματα (προφανώς κάποιοι πιστεύουν ότι γι' αυτά δικαιούνται να μιλούν μόνο οι πρακτοράντζες)! Ο ορυμαγδός αυτός βέβαια αποτελεί στην πραγματικότητα έπαινο και…παράσημο για το ΔΣ της ΕΛΜΕ-Ροδόπης. Και αποτελεί βέβαια και μία επιπλέον απόδειξη (πέραν δηλαδή της απλής λογικής, όσον αφορά τις σημαντικές επισημάνσεις της ΕΛΜΕ) για το ότι το κείμενό της, στρέφεται πραγματικά προς τη σωστή παιδαγωγική κατεύθυνση. Για την ιστορία, το κείμενο αυτό, που τόσο πολύ ενόχλησε, σας το επισυνάπτουμε παρακάτω (με τη δική μας απλώς επισήμανση ότι πέρασε ομόφωνα από το ΔΣ, με υπερψήφιση και από τις 4 εκπροσωπούμενες παρατάξεις, την ΠΑΣΚ, τη ΔΑΚΕ, την ανεξάρτητη ΑΕΣ και τη – συνδεόμενη με το ΚΚΕ – παράταξη της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ)…

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ

ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΑΙΔΩΝ

 

Η έναρξη μιας ακόμη σχολικής χρονιάς μάς έφερε δυστυχώς αντιμέτωπους με ένα σύνολο θλιβερών συμπερασμάτων σε σχέση με την όλη εκπαιδευτική διαδικασία, την οποία προσπαθούμε να υπηρετήσουμε. Πέραν δε του ευρύτερου προβληματισμού μας για το πού βαδίζει η εκπαίδευση σήμερα στη χώρα μας (ερώτημα που τίθεται με ολοένα και πιο επιτακτικό τρόπο τα τελευταία χρόνια και παρά τις μεγαλεπήβολες «μεταρρυθμίσεις» και λοιπές πομπώδεις διακηρύξεις εκ μέρους της Πολιτείας), ένα γεγονός που μας ανησυχεί ιδιαίτερα είναι και η κατάσταση σχετικά με την εκπαιδευτικώς χειμαζόμενη μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής μας. Η νέα εκκωφαντική αποτυχία των μειονοτικών μαθητών στις φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις (αλλά βεβαίως και οι θλιβερές επιδόσεις τους στις ενδοσχολικές) αποτελεί το πλέον ατράνταχτο – και συνάμα τραγικό – τεκμήριο για το πόσο βάσιμη είναι αυτή η αγωνία μας. Γιατί σε πείσμα όσων διατείνονται ότι το εν λόγω πρόβλημα έχει εσχάτως μειωθεί, η μόνη αλήθεια είναι ότι στη Μέση Εκπαίδευση συνεχίζουν να έρχονται μουσουλμάνοι μαθητές με άκρως προβληματική (στις καλύτερες των περιπτώσεων) ελληνομάθεια. Με βαθιά λύπη (γιατί εμείς δεν θέλουμε αμόρφωτα τα παιδιά της μειονότητας), διαπιστώσαμε και φέτος το τεράστιο πρόβλημα – και βέβαια όχι θεωρητικά αλλά στην καθημερινή μας εμπειρία μέσα στην τάξη – επιστρατεύοντας όλες τις δυνάμεις μας στην προσπάθειά μας να συνταιριάξουμε την διδακτέα ύλη του Λυκείου με την κάλυψη κενών σε παιδιά 16 και 17 ετών, που αγνοούν ακόμη και την προπαίδεια ή τις στοιχειωδέστερες έννοιες της δομής της ελληνικής γλώσσας.

Το γεγονός μας αναγκάζει – ως στοιχειώδες καθήκον μας ως δασκάλων και παιδαγωγών – να εκφράσουμε αρχικά και πάλι την αντίθεσή μας προς αυτό το εντελώς παρωχημένο εκπαιδευτικό μοντέλο του δίγλωσσου δημοτικού σχολείου. Μια απολύτως πρωτόγονη εκπαιδευτικά κατάσταση στην Ελλάδα του 2012 – γιατί πόσο «σύγχρονη» μπορεί άραγε να θεωρείται μια εκπαίδευση όπου τα μισά μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και τα άλλα μισά στα τουρκικά, αλλά και πόσο συμβατή μπορεί να είναι και με το Διεθνές Δίκαιο – όπως φτάνει να αναρωτιέται ακόμη και ο Κ.Τσιτσελίκης – μια εκπαίδευση με τόσο οριοθετημένους θρησκευτικούς διαχωρισμούς (μουσουλμάνοι δάσκαλοι και μουσουλμάνοι μαθητές); Και μια κατάσταση, η οποία δεν βασίζεται βεβαίως σε κάποια διεθνή συνθήκη, αλλά αποκλειστικά στα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968, και στην πράξη συντρίβει κυριολεκτικά τους μειονοτικούς μαθητές στις συμπληγάδες ενός παρανοϊκής σύλληψης και βαθύτατα αντιεκπαιδευτικού δίγλωσσου προγράμματος (αγνοώντας εξάλλου προκλητικά και τις άλλες μειονοτικές γλώσσες της περιοχής, όπως η πομακική και η ρομανί). Και μια κατάσταση τέλος που επιτείνεται τα τελευταία χρόνια και με την πεισματική εμμονή των πλέον σκληροπυρηνικών κύκλων της μειονότητας για δίγλωσσα νηπιαγωγεία (για να μην σταθούμε καν στη δεδομένη λειτουργία στη Θράκη παράνομων ιδιωτικών νηπιαγωγείων που δεν είναι καν δίγλωσσα, αλλά αποκλειστικά τουρκόφωνα). Όλα αυτά ασφαλώς αποτελούν έναν από τους βασικότερους λόγους της γκετοποίησης της μειονότητας, της πνευματικής και κοινωνικής της καθυστέρησης, της ποδηγέτησής της από αλλότρια κέντρα (που τους συμφέρει αυτή η νοσηρή κατάσταση), της ενίσχυσης των διαχωριστικών γραμμών και της διαιώνισης εντέλει μιας παράλληλης κοινωνίας με καθαρά αποσχιστική λογική.

Με αφορμή όμως και το σχετικά πρόσφατο τριήμερο συνέδριο στην Κομοτηνή, όπου οι κυρίες Φραγκουδάκη, Δραγώνα και άπασα η παρέα τους διατράνωσαν με πανηγυρική αμετροέπεια τα…εντυπωσιακά αποτελέσματα της εκπαιδευτικής τους δραστηριότητας στη Θράκη, νιώθουμε υποχρεωμένοι να προβούμε ακολούθως σε κάποιες διαπιστώσεις και για το περίφημο «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων», δηλαδή το ακριβότερο από εντάξεώς μας σε ΕΟΚ-ΕΕ εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που κοστίζει περίπου 3,5 εκατομμύρια € τον χρόνο και για το οποίο (μετά από 15 ολόκληρα χρόνια λειτουργίας του) εμείς μπορούμε ρητά να το χαρακτηρίσουμε όχι απλώς πρόγραμμα πενιχρών αποτελεσμάτων, αλλά ξεκάθαρα αποτυχημένο. Αποτυχημένο και γιατί προσπάθησε απλώς να επιφέρει κάποιες διορθώσεις στο προαναφερθέν απαράδεκτο μοντέλο της μειονοτικής εκπαίδευσης (το οποίο στην πραγματικότητα δεν μπορεί να διορθωθεί, αλλά η μόνη λύση είναι η άμεση κατάργησή του), αλλά και για τους τρόπους που επέλεξε για να τις επιφέρει (και ας αρκεστούμε εδώ π.χ. απολύτως ενδεικτικά να αναφέρουμε το…απίστευτο παιδαγωγικό επίτευγμα του σχηματισμού μικτών τμημάτων από μουσουλμάνους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, δηλαδή από παιδιά εντελώς διαφορετικών ηλικιών και συνεπώς γνωστικών επιπέδων, μέσα στα οποία τμήματα καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα σε 45΄ να διδάξουν Μαθηματικά ή Νεοελληνική Γλώσσα).

Και βεβαίως διευκρινίζουμε ότι εμείς δεν στεκόμαστε αυτή τη στιγμή στο απίστευτο κόστος του προγράμματος (και ας αποτελεί φυσικά μία τρομακτική πρόκληση, ειδικά σε μια εποχή που συνταξιούχοι των 400€ και δάσκαλοι των 700€ πέφτουν σε απόγνωση). Αν και βαριά χειμαζόμενοι φορολογούμενοι όλοι μας, πιστεύουμε πραγματικά ότι στην εκπαίδευση δεν χωρούν οικονομικίστικες λογικές και πολιτικές περικοπών και λιτότητας. Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε κάποια σαφώς κοστοβόρα (όσο και εντελώς περιττά) δεδομένα, όπως π.χ. η μέσω του ΠΕΜ παράδοση μαθημάτων τουρκικής γλώσσας σε εκατοντάδες πλειονοτικούς καθηγητές – για λόγους μάλιστα εντελώς άσχετους προς τους στόχους του προγράμματος (είναι πραγματικά απαράδεκτο να συμβαίνει κάτι τέτοιο με δημόσιο χρήμα – στο κάτω-κάτω για όποιον θέλει να μάθει τα τουρκικά, υπάρχουν εν τέλει και τα φροντιστήρια). Και κυρίως βέβαια δεν μπορούμε να αγνοούμε και τα «εκπαιδευτικά» αποτελέσματα αυτού του πανάκριβου προγράμματος. Και αυτά είναι απλώς η διαιώνιση του παντελούς λειτουργικού αναλφαβητισμού των μειονοτικών μαθητών μας (μήπως όμως είναι άραγε τελικά και το ζητούμενο;), ενώ και οι θριαμβολογίες των επιστημονικών καθοδηγητών του προγράμματος για τον περιορισμό της σχολικής διαρροής, είναι και αυτές κενές περιεχομένου, αν ληφθεί υπόψη και το ότι αυτό συνέβη τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα (χωρίς να «τρέχει» κανένα απολύτως πρόγραμμα), αλλά κυρίως το ότι στη Θράκη άλλες είναι οι κυριότερες αιτίες αυτού του περιορισμού (όπως η ραγδαία αστικοποίηση, η άρση των προκαταλήψεων για τα κορίτσια, η βελτίωση του οδικού δικτύου σε Ξάνθη – Ροδόπη, η γενικότερη στροφή σε μορφωτικές αξίες και πάνω απ' όλα βέβαια η ενθαρρυντική για τους μουσουλμανόπαιδες ποσόστωση για την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ). Αυτά όλα μάλιστα αποτελούν αντικειμενικούς παράγοντες, άκρως μετρήσιμους, ενώ το ΠΕΜ συνεχίζει εντελώς ανεξέλεγκτο εδώ και 15 χρόνια (άλλη μείζων πρόκληση αυτή), χωρίς καμία απολύτως έρευνα να έχει πραγματοποιηθεί για τα (όποια) ποιοτικά του αποτελέσματα. Ζητούμε επιτέλους αυτό να γίνει στην τωρινή (4^η φάση) του προγράμματος, για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών. Έναν αναλφαβητισμό που εμείς τον ζούμε καθημερινά μέσα στις τάξεις μας, που παλεύουμε ετεροχρονισμένα (και βεβαίως μάταια, γιατί είναι πρακτικά αδύνατον) να τον μειώσουμε στις ηλικίες των 16 και 17 ετών και που δυστυχώς, παρά τις απεγνωσμένες μας προσπάθειες, μοιραία τον διαπιστώνουμε και με τα ατράνταχτα τεκμήρια των βαθμολογικών καταρρεύσεων των μουσουλμάνων μαθητών μας στις ενδοσχολικές και κυρίως τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Και τα τεκμήρια αυτά αποτελούν ασφαλώς και την πλέον αξιόπιστη έρευνα για την αποτυχία του ΠΕΜ, κόντρα στις μεγαλόστομες πομφόλυγες των εμπνευστών του.

Μετά απ' αυτά τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον; Οι προτάσεις που εμείς μπορούμε να σκεφτούμε ως εκπαιδευτικοί είναι ξεκάθαρες (και βεβαίως ουδόλως περιλαμβάνουν μέσα τους το ΠΕΜ και την οιαδήποτε σκέψη συνέχισής του). Αυτά που προτείνουμε λοιπόν είναι:

α) η άμεση καταγγελία των χουντικών πρωτοκόλλων του 1968 και η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της μειονοτικής εκπαίδευσης, που δοκιμάστηκε στην πράξη και καθήλωσε τη μειονότητα στην αμάθεια και την οπισθοδρόμηση,

β) η δημιουργία δημόσιων ελληνικών σχολείων, όπου θα διδάσκονται ως μαθήματα επιλογής η μητρική γλώσσα των μαθητών και το Κοράνιο (ας προσέξουμε τη μεγάλη απήχηση που βρήκαν τα δημόσια Ελληνικά Γυμνάσια στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και της Ροδόπης),

γ) η θέσπιση ελληνόφωνων νηπιαγωγείων, όπου η μητρική γλώσσα θα χρησιμοποιείται επικουρικά, για να εμπεδωθεί η ελληνομάθεια (επιτέλους, ας αξιοποιηθεί η εμπειρία τέτοιων προγραμμάτων στο Βέλγιο, στον Καναδά και σε άλλα πολυγλωσσικά περιβάλλοντα).

Αυτά τα απλά βήματα χρειάζεται η περιοχή μας, για να αναδείξει το ανθρώπινο δυναμικό της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της. Όλα τα άλλα «αδειανά πουκάμισα» των σχεδίων δράσης δεν έχουν να πουν τίποτα στους πολίτες. Το ίδιο και κάποια μεγαλόστομα εκπαιδευτικά προγράμματα, που κινήθηκαν με περίσσιο θράσος και αμετροέπεια πάνω στην κυρίαρχη λογική της Μεταπολίτευσης, αυτή της απομύζησης πόρων (ευρωπαϊκών και ελληνικών) με αμφίβολα αποτελέσματα από κρατικοδίαιτους και διαπλεκόμενους «διανοουμένους». Τέτοια προγράμματα στην πραγματικότητα βαθαίνουν την κρίση στην εκπαίδευση και για τούτο απαιτούν επιτέλους από όλους μας υπεύθυνες και δυναμικές απαντήσεις…

ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ

 

www.proxeneio-stop.org

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

"Συνάδελφοι δικαστές και εισαγγελείς, σαν απάντηση στους ελάχιστους συναδέλφους που αντιδρούν στις κινητοποιήσεις μας αλλά και στις αμφιβολίες και στις αντιρρήσεις που ήδη εγείρονται για την κλιμάκωση του αγώνα, τις οποίες σέβομαι, αλλά δεν υιοθετώ αναφέρω τα κάτωθι :

 

Αγωνιζόμαστε ως κλάδος, ως ανεξάρτητη εξουσία ενάντια στην προκλητική παραβίαση του Συντάγματος από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, ενάντια στην κατεδάφιση όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων, ενάντια στην ισοπέδωση της παιδείας και της υγείας του λαού μας, ενάντια στη γενοκτονία που επιχειρείται εις βάρος όλων μας με την μείωση των μισθών και των συντάξεων σε επίπεδα μη βιώσιμα στα πλαίσια δήθεν του αποκαλούμενου δημοσίου συμφέροντος, το οποίο όπως φαίνεται σύμφωνα με την 668/20-2-2012 απόφαση του ΣτΕ, που έκρινε συνταγματικό το μνημόνιο σε όλα τα μέτρα του υπερισχύει του ίδιου του Συντάγματος, των άρθρων που κατοχυρώνουν τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και αγαθά και της ΕΣΔΑ.

 

Εδώ υπάρχει και μια αντίφαση και ειρωνεία των σοφών του ΣτΕ, καθώς όλα τα μέτρα που λαμβάνονται στα πλαίσια του δημοσίου συμφέροντος για τη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας μας συγχρόνως τα ίδια μέτρα καταστρατηγούν, ισοπεδώνουν το δημόσιο συμφέρον και καταστρέφουν την κοινωνία μας για το καλό της οποίας εφαρμόζονται.

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στο καθεστώς κατοχής που έχουν επιβάλλει η Τρόικα, οι σύμβουλοί τους, οι αξιωματούχοι της ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ και οι ντόπιοι και ξένοι τραπεζίτες.

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην κυβέρνηση «δωσίλογων» που προσφέρουν γη και ύδωρ στους δανειστές μας εξοντώνοντας το λαό μας με την κατάλυση κάθε είδους εργασιακού και κοινωνικού δικαιώματός του.

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στο φαύλο αυτό καθεστώς της δήθεν κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, το οποίο νομοθετεί ενάντια στη θέληση και βούληση του λαού υποστηρίζοντας ότι διαθέτει λαϊκή νομιμοποίηση και εντολή.

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στη λειτουργία της βουλής οπερέτας και της κυβέρνησης «yes men» που έχουμε, που νομοθετούν πάντα με δημοκρατικό τρόπο ψηφίζοντας όλα τα μέτρα που οδηγούν στην εξόντωση το λαό μας και στη διάλυση το κράτος μας, σε ένα άρθρο, για να μην υπάρξουν αντιδράσεις και διαρροές. Αλήθεια τι δημοκρατική πρακτική που είναι αυτή! Την επικροτούμε ως δικαστική εξουσία;

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ανεργία που έχει ξεπεράσει το 30%, αγωνιζόμαστε για τις οικογένειες των 3.000 συμπολιτών μας που αυτοκτόνησαν, μην αντέχοντας την εξαθλίωση που τις οδήγησε η νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή μας.

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στον ορυμαγδό των νέων αυτών μέτρων λιτότητας και ισοπέδωσής μας, τα οποία κατά τους κυβερνώντες παίρνονται για το καλό μας και για να υπάρξει ανάπτυξη, όμως εδώ και δύο χρόνια συνεχώς βαθαίνει η ύφεση και δεν υπάρχει διέξοδος και τέλος.

 

Αγωνιζόμαστε για την εθνική μας κυριαρχία και ανεξαρτησία. Αλήθεια μήπως δεν έχετε αντιληφθεί ότι ήδη ζούμε σε καθεστώς κατοχής, δουλείας, αποικιοκρατίας γερμανικής προέλευσης; Ποιος πιστεύει ότι είμαστε ελεύθερο και κυρίαρχο κράτος, που θα δώσει ένα τέλος στην αυτοκαταστροφή του, στο φαύλο κύκλο που μας οδηγεί η προδοτική αυτή πολιτική, που δήθεν υπερασπίζεται τα συμφέροντά μας ως ελληνικό κράτος και πολίτες;

 

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας, στην αμετάκλητη και άνευ όρων παραίτησή μας από την εθνική κυριαρχία, στην οποία προβήκαμε στο άρθρο 14 παράγραφος 5 της δανειακής σύμβασης, που υπόγραψε ο υπουργός οικονομικών το Μάιο του 2010, χωρίς την έγκριση και κύρωσή της από τη βουλή και με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν στη χώρα μας οι εκπρόσωποι της Τρόικας και του ΔΝΤ, οι οποίοι με τις ευλογίες των πολιτικών μας συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται σε αποικία ή μήπως βρίσκονται;

 

Αγωνιζόμαστε για να διατηρήσει ο καθένας το σπίτι του, που με μόχθο και κόπο και με τις οικονομίες του έφτιαξε και αγόρασε και να μη του το πάρει η τράπεζα, γιατί με την περικοπή του μισθού του δεν έχει πια τα χρήματα για να πληρώνει το στεγαστικό του δάνειο.

 

Αγωνιζόμαστε για να έχουν τα παιδιά μας μέλλον σε αυτό τον τόπο και όχι να μεταναστεύουν, να μένουν άνεργα και να αμείβονται με 500 ευρώ.

 

Αγωνιζόμαστε για να παραμείνουμε ελεύθεροι πολίτες με γνώμη και άποψη και όχι δούλοι, απλοί διεκπεραιωτές και εφαρμοστές των άθλιων νόμων που ψηφίζει η βουλή αυτή των άθλιων εκπροσώπων μας, οι οποίοι για άλλη μια φορά αφού υφάρπαξαν την ψήφο του λαού μας με ψευδή διλλήματα περί δήθεν καταστροφής μας αν δεν ακολουθήσουμε πιστά τις οδηγίες των δανειστών μας, θεωρούν ότι έχουν τη λαϊκή νομιμοποίηση και εντολή.

 

Η μέχρι τώρα στάση μας και η κλιμάκωση του αγώνα μας όχι μόνο δεν είναι αντισυνταγματική και παράνομη, όπως θέλουν μερικοί να πιστεύουν και να παρουσιάσουν, αλλά αντίθετα υπηρετεί το λαό και το Σύνταγμα που καλούμαστε να εφαρμόσουμε.

 

Αγωνιζόμαστε για να σταματήσει η προκλητική ισοπέδωση των ατομικών, κοινωνικών, εργασιακών δικαιωμάτων του λαού μας.

 

Αγωνιζόμαστε για την προστασία των αδύνατων.

 

Αγωνιζόμαστε για να μην εξαφανιστεί η φυλή μας, το έθνος μας, η Ελλάδα μας, ο τόπος μας, που τόσο ξεδιάντροπα αφανίζεται από τους δήθεν αντιπροσώπους του, από αυτούς που είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά και στην ανομία. Ας πληροφορηθεί λοιπόν η ηγεσία μας, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, καθώς και οι εκλεκτοί συνάδελφοι που διαφωνούν με τη στάση μας, ότι αγωνιζόμαστε για όλα τα ανωτέρω.

 

Η μόνη διέξοδος στην κρίση είναι η σθεναρή και αποφασιστική στάση μας για να τεθεί τέρμα στην καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου και δικαιοσύνης που βιώνουμε και για να υπάρξει μέλλον στον τόπο μας. Διαφορετικά, αν πάψει να υφίσταται και ο θεσμός της δικαστικής εξουσίας, της δικαιοσύνης που τώρα τελευταία με αφορμή τις κινητοποιήσεις μας βάλλεται από παντού και κυρίως από το εσωτερικό του, την ηγεσία του αλλά και τους ίδιους τους λειτουργούς του, δεν θα υπάρχει, δεν θα έχει μείνει όρθιο τίποτα πια. Τότε ας συνεχίσουμε να μασάμε το κουτόχορτο, που μας προσφέρουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εργολάβοι – καναλάρχες και οι πολιτικοί πάτρωνές τους, που θαυμάζουμε στη βουλή και ας συμμορφωθούμε με τις υποδείξεις.

 

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία".

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ…

Ἀθλιότητες στὸ βιβλίο Γλώσσας Ε' Δημοτικοῦ: "Οἱ
Ἰταλοὶ μᾶς κήρυξαν τὸν πόλεμο κι ἐμεῖς πήγαμε στὸ
ὑπόγειο"

Καταγγελία γιὰ παραποίηση ἱστορικῶν στοιχείων σὲ σχολικὸ βιβλίο

Μὲ
ἐπιστολή τους πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, Πολιτισμοῦ καὶ
Ἀθλητισμοῦ, ὁ πρόεδρος τῆς Ἕνωσης Τέκνων καὶ Συγγενῶν τῶν πεσόντων τοῦ
Ἔπους 1940-'41 κ. Ἀριστείδης Μπουλοῦκος, καὶ
ὁ
ἐπίτιμος πρόεδρος κ. Γεώργιος Σούρλας, ζητοῦν νὰ
ἀπαλειφθοῦν κείμενα ἀπὸ σχολικὸ βιβλίο τῆς Ε΄ Δημοτικοῦ ποὺ
ἀφ' ἑνὸς παραποιοῦν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα ἀφ' ἑτέρου προσβάλλουν τὴν ἐθνική μας
ἀξιοπρέπεια.

Συγκεκριμένα στὴν ἐπιστολή τους ἀναφέρουν:

«Ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, ἐνῶ
ἡ 28η Ὀκτωβρίου ἀναγνωρίζεται ὡς Παγκόσμιο Ἱστορικὸ Γεγονός, ὅπου βρῆκαν τὴν ἔκφρασή τους μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὰ
ἰδανικὰ τῆς φυλῆς μας, ἡ
ὁμοψυχία, ἡ αὐταπάρνηση, ἡ αὐτοθυσία, ὁδηγώντας σὲ μία ἀπὸ τὶς πιὸ λαμπρὲς σελίδες τὴν ἱστορία τοῦ τόπου, ὁ μαθητὴς τοῦ Δημοτικοῦ,
ὅταν ἔρχεται σὲ πρώτη ἐπαφὴ μὲ τὸ
ἱστορικὸ αὐτὸ γεγονός, διαβάζει στὸ βιβλίο τῆς Ε΄ Δημοτικοῦ τὸν τίτλο «οἱ
Ἰταλοὶ μᾶς κήρυξαν τὸν πόλεμο καὶ
ἐμεῖς πήγαμε στὸ
ὑπόγειο»(!). Ὅπως γνωρίζουμε, ὁ
ἑλληνικὸς λαός, ὅταν κηρύχθηκε ὁ
ἑλληνοϊταλικὸς πόλεμος, σύσσωμος ἀνταποκρίθηκε μὲ
ἐνθουσιασμὸ στὸ προσκλητήριο τοῦ
ἔθνους καὶ
ὄχι μόνο δὲν πῆγε στὸ
ὑπόγειο, ἀλλὰ πῆρε καὶ τὸν δρόμο γιὰ.... τὸ μέτωπο εὐθὺς ἀμέσως μόλις ἐλέχθη τὸ ΟΧΙ. Στὸ σχολικὸ βιβλίο ὁ συγγραφέας παρουσιάζει τὸν πατέρα θυμωμένο καὶ
ἐκνευρισμένο μετὰ τὴν κήρυξη τοῦ πολέμου νὰ
ἔχη ὡς πρῶτο του μέλημα τὴν ἐπίσκεψη στὴν τράπεζα προκειμένου νὰ πάρη χρήματα(!), τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ
ὁλόκληρο τὸ
ἔθνος ἔτρεχε τότε στὰ στρατολογικὰ γραφεῖα γιὰ νὰ καταταγῆ: «…Ὁ μπαμπὰς ἔβγαλε μία φωνὴ κουρασμένη, βραχνιασμένη, θυμωμένη, ἀγριεμένη καὶ φοβισμένη….Ἡ
Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο, εἶπε. …. Μετὰ γύρισε στὴ μαμὰ καὶ τῆς εἶπε πὼς θὰ τρέξει στὴν τράπεζα νὰ σηκώσει λεφτά….». Αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνέβη πράγματι μὲ τὸν πατέρα τοῦ συγγραφέα (ἢ στὴν νοσηρὴ φαντασία του), ἐμεῖς ὅμως τὰ παιδιὰ τῶν Πεσόντων γνωρίζουμε ὅτι ἡ πρώτη τους σκέψη ἦταν νὰ καταταγοῦν καὶ νὰ
ἀναχωρήσουν γιὰ τὸ μέτωπο τραγουδώντας πατριωτικὰ τραγούδια, στοιχεῖο ποὺ καταγράφεται ἄλλωστε καὶ στὰ
ἱστορικὰ ντοκουμέντα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Γι' αὐτὸ αἰσθανόμαστε ὑπερήφανοι γιὰ τὴν θυσία τους καὶ κάθε χρόνο βρισκόμαστε στὴν Β. Ἤπειρο γιὰ νὰ τιμήσουμε τοὺς 8 χιλιάδες πεσόντες ποὺ
ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν. Ταυτόχρονα ὅμως αἰσθανόμαστε ντροπὴ γιὰ τὰ σχολικὰ αὐτὰ κείμενα, ποὺ προσβάλλουν κάθε ἔννοια ἱστορικῆς πραγματικότητας καὶ
ἐθνικῆς ἀξιοπρέπειας.

Δὲν θὰ παραθέσουμε καὶ
ἄλλα φαιδρὰ σημεῖα τῶν κειμένων, θὰ περιοριστοῦμε στὴν ἑνότητα «Ἡ πείνα», ποὺ μεταξὺ
ἄλλων ἀναφέρει: «…πατάω ἕνα κουμπὶ καὶ βγαίνει μία χοντρὴ ποὺ λέει νὶξ φαΐ…», ποὺ
ἀποτελοῦν ἀντιπαιδαγωγικὲς καὶ ρατσιστικὲς ἀθλιότητες. Ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἀπαιτοῦμε τὴν ἄμεση ἀπάλειψη αὐτῶν τῶν κειμένων καὶ τὴν ἀντικατάστασή τους ἀπὸ κείμενα κατάλληλα, ποὺ θὰ
ἀπεικονίζουν τὴν πραγματικότητα γιὰ τὸ
Ἔπος τοῦ '40.».

Πηγή: http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.com/2012/11/blog-post_7970.html#ixzz2CWKtWv3t