ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΙΣ ΕΞΟΔΙΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΝ  (μέρος πρῶτον)

τοῦ Ἀναστασίου Στάμου, Διευθυντοῦ ΕΠΑΛ Λευκάδος

Βγῆκαν τά ἀποτελέσματα τοῦ Ἰουνίου 2012. Στήν Α΄ τάξη Ἐπαγγελματικοῦ Λυκείου (μέ τό σύστημα τοῦ «νέου Λυκείου») ἐκ τῶν 31 μαθητῶν προάγονται οἱ 30. Ἐντυπωσιακό! Εὖγε στά παιδιά καί στό σχολεῖο, θά ἔλεγε κάποιος ἐκ πρώτης ὄψεως. Ἄν ὅμως παρατηρήσουμε τόν ἔλεγχο προόδου των, θά διαπιστώσουμε ὅτι σέ πολλά μαθήματα ἔχουν βαθμολογία ἀρνητική (κάτω ἀπό τήν βάση). Ὑπάρχουν μαθητές πού ὑστεροῦν σέ ἑπτά, ὀκτώ, ἐννέα, ἀκόμη καί σέ δέκα(!) μαθήματα, ἀλλ’ ὅμως βάσει νομοθεσίας τό σύστημα τούς προάγει!

Ἔφυγα ἀπό τήν πλέον (ἴσως) ὑποβαθμισμένη περιοχή τῆς Ἑλλάδος, τόν Ἀσπρόπυργο Ἀττικῆς καί τό ταλαίπωρο Θριάσιο πεδίο, καί ἦρθα ἐφέτος στήν πλέον χαρισματική (ὡς θεωρῶ) περιοχή μας, τήν Λευκάδα τοῦ Ἰονίου, σέ ἕνα πολύ καλύτερο σχολεῖο. Τά ἴδια καί χειρότερα ὅμως συναντῶ στά ἀποτελέσματα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Τί φταίει; Τίς πταίει; Ποιός εὐθύνεται γιά τό χάλι μας τό μαῦρο; Προσεχῶς τό Σύστημα θά ἀξιολογήσει τούς Ἐκπαιδευτικούς καί τό ἔργο τους. Θά ἀξιολογήσει ὅλα τά Σχολεῖα. Προφανῶς μέ τέτοια ἀποτελέσματα θά εἴμαστε «γιά τά μπάζα»… Ποιός ὅμως θά πείσει ὅτι δέν φταῖνε οἱ μαθητές καί οἱ δάσκαλοι, ἀλλά τό σύστημα Παιδείας καί Ἐκπαιδεύσεως τοῦ καλοῦ μας Ὑπουργείου;

Στά γραπτά διαγωνίσματα ἡ πλειονότης τῶν μαθητῶν βαθμολογήθηκε ἀπό 0,1 ἕως 5 (μέ βάση τό 10 καί ἄριστα τό 20). Παρατηρήθηκε ὅτι παραδίδουν τό γραπτό μέσα σέ πέντε-δέκα λεπτά. Οἱ μαθητές «ἀρνοῦνται» ἀκόμη καί νά διαβάσουν τίς ἐκφωνήσεις τῶν θεμάτων. Δέν «ἀντέχουν» τό γράψιμο, ἀλλ’ οὔτε καί τό διάβασμα… Λόγος, σκέψη, γλῶσσα συρρικνωμένη (πτωχό software), ἄν καί σῶμα χαρισματικό, ἀκμαῖο, χάρμα ὀφθαλμῶν (δυνατό hardware;). Ἐνῶ δηλαδή διαθέτουμε ὡς λαός προσόντα ἐκ φύσεως, στεροῦμε τά παιδιά μας ἀπό καλή παιδεία. Ἡ Ἑλληνική Παιδεία τελεῖ πολιτικῶς ὑπό διωγμόν ἐπί πολλά ἔτη (τεκμήρια τά παραδείγματα πού ἀκολουθοῦν). Ἐπιπροσθέτως τό σύστημα «φροντίζει» νά βραχυκυκλώσει τά ἐγκεφαλικά τους νεῦρα, πρίν ὁλοκληρώσουν τήν μυέλωση καί τίς ἀπαραίτητες συνάψεις (πρίν τά 16 ἔτη).

Στούς δασκάλους ἀποδίδω βέβαια τήν εὐθύνη ὅτι δέν ἀντέδρασαν μέχρι τώρα στά ἀλλεπάλληλα τρισάθλια «μεταρρυθμιστικά» προγράμματα σπουδῶν ἐπί τῆς οὐσίας, στήν ὅλο καί λαϊκιστικότερη νομοθεσία προαγωγῆς ἀπό τάξη σέ τάξη, στήν ἀποδομητική καί «βαρειά» ὕλη αὐτῶν τούτων τῶν «διδακτικῶν» βιβλίων, πού προάγουν τόν ἀφελληνισμό καί τήν βαρβαροποίηση τῶν παιδιῶν μας. Ἀπό τήν Μεταπολίτευση (πού μᾶς ἔφερε σήμερα παγκοσμίως οὐραγούς) ἐπιχειρήθηκε διολίσθηση τῆς Παιδείας μας σέ μιά τυπική, «ἄχρωμη καί ἄοσμη» Ἐκπαίδευση, χωρίς τά ἰδιαίτερα ἐκεῖνα γνωρίσματα πού μᾶς διακρίνουν ὡς Ἕλληνες. Ἀντιγράφονται καί ἐφαρμόζονται διαρκῶς ξένα πρότυπα, φυσικά ὡς κακέκτυπα, ἀφοῦ δέν ταιριάζουν στήν ψυχοσύνθεση τοῦ λαοῦ μας, μέ ἀλλοτριωτικούς τῆς πνευματικῆς καί ψυχικῆς ὑποστάσεώς μας στόχους. Ποῦ εἶναι ἀναγεγραμμένα τά Ρητά τῆς Σοφίας τῶν Ἑλλήνων, πῶς διδάσκονται οἱ παραδεδομένες διαχρονικές ὑποθῆκες βιωτικῆς τοῦ λαοῦ μας, γιατί δέν ἐφαρμόζονται οἱ συμπυκνωμένες στά κείμενα τῶν μεγάλων προσωπικοτήτων τοῦ Γένους μας γνώσεις;

Ὑπάρχει βαθύ στόν χρόνο καί σέ «πολιτική» παρασκήνιο. Ξενοκίνητοι οἱ περισσότεροι ἰθύνοντες, θαυμάζουν καί ἀσπάζονται ξένους θεωρητικούς καί φιλολόγους, σάν τόν Λουί Ρουσσέλ, πού ἔλεγε ἀπό τό 1943: «…Γιατί νά κρατᾶ ἡ νεοελληνική γλῶσσα τόνους καί πνεύματα… Καλίτερα όμος ν απλοπιίσετε κε το γενικό σίστιμα τις ορθογραφίας. Καί καλήτερο ἀκόμα νά καταργηθοῦν τά ἑλληνικά στοιχεῖα… Ἡ μεταγραφή σέ λατινικά στοιχεῖα εἶναι εὔκολη…». Τώρα φθάσαμε πράγματι στά Greeklish… Ἀλλά μεσολάβησαν οἱ ἀντισυνταγματικές ἐκθεμελιωτικές πράξεις τῶν Πολιτικῶν μας… ἐνῶ ἡ §2 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος, θέτει ὡς σκοπόν Παιδείας τήν − ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματική, φυσική ἀγωγή τῶν Ἑλλήνων – τήν ἀνάπτυξη ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως – τήν διάπλαση ἐλευθέρων καί ὑπευθύνων πολιτῶν. Εἶχε δηλώσει τότε μέσα στήν Βουλή Ριζο-σπάστης πολιτικός τῆς Ἀριστερᾶς (ἤ τῆς Ἀριστερῆς ἄραγε;): «Ἄν θέλουμε νά κάνουμε τήν ἐπανάσταση ριζική, θἄπρεπε ν’ ἀλλάξουμε ἐντελῶς τήν γραφή τῶν φωνητικῶν μας συμβόλων» (Γλέζος, 1982)! Theloun epomenos ton pliri thanato tis ellinikis glossas, ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων ἐθνικῶν συνιστωσῶν (ἱστορία, θρησκεία, ἔθιμα, παραδόσεις, θεσπίζοντας ἄλλες ἑορτές «παγκόσμιες», ὡς τό «Ἑβραϊκό Ὁλοκαύτωμα» – βλ. Ρεπούση).

Οἱ περισσότεροι, ὅταν ἡ Μεταπολίτευση σάρωνε τήν Ἑλληνική Γλῶσσα, χαίρονταν καί χειροκροτοῦσαν… Ἀλλά ἡ γλῶσσα εἶναι τό ὄργανο τῆς σκέψεως. Φτωχή γλῶσσα σημαίνει φτωχός νοῦς. Τόσα χρόνια πού βγαίνουν οἱ πλεῖστοι νέοι μας ἀγράμματοι μέ Πτυχίο καί Ἀπολυτήριο Λυκείου (μιά ὁλόκληρη γενιά ἐπί τριάντα χρόνια… ἀπό ἐποχῆς Βερυβάκη), τώρα λέμε πώς ἔχουμε πλέον μιά Κοινωνία σέ ΚΡΙΣΗ! Κρίση Παιδείας, κρίση Πολιτισμοῦ, κρίση στά Ἐθνικά θέματα, κρίση στήν Πολιτική, κρίση στήν Οἰκονομία… Ἀπό τό 1989 ὁ Κορνήλιος Καστοριάδης ἔλεγε: «…Ὁ πλοῦτος τῆς σημερινῆς γλώσσας μας ὀφείλεται στήν συνέχειά της ἀπό τά ἀρχαῖα ἑλληνικά… Ἡ κατάργηση τῶν τόνων καί τῶν πνευμάτων εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ὀρθογραφίας, πού εἶναι ἡ κατάργηση τῆς συνέχειας. Πᾶμε νά καταστρέψουμε ὅ,τι κτίσαμε. Αὐτοί, ὁ Κριαρᾶς καί οἱ ἄλλοι… δέν ξέρουν τί εἶναι γλῶσσα»!

Τό Σχολεῖο σήμερα ταλαιπωρεῖ τούς μαθητές μέ πολύωρη ἀπασχόληση, ὑπερβολικά πολλά ἀντικείμενα καί πληθώρα ἀνουσίων πληροφοριῶν. Γνώσεις πού προορίζονται γιά μεγαλύτερη ἡλικία ἔχουν κατέβη δύο καί τρία ἐπίπεδα τάξεων, μή ἀφομοιούμενες ἀπό τούς ἀμυέλωτους ἀκόμη ἐγκεφαλικούς νευρῶνες, προκαλῶντας ἀφόρητο συναισθηματικό πόνο στά παιδιά μας. Γι’ αὐτό στήν ἐφηβεία «ἀρνοῦνται» πλέον οἱ νέοι νά μάθουν… (στό ἑπόμενο ἄρθρο ἡ ἀνάλυση). Τά βιβλία τῆς Γλώσσας, ἀπό τό Δημοτικό ἀκόμη, στεροῦνται ἀπό κλασικές ἑλληνικές διδαχές, ἱστορικά παραδείγματα, πατροπαράδοτο ἦθος καί ἑλληνική ἐν γένει ταυτότητα. Κείμενα «ἄρριζα» καί ἀνιστόρητα, χωρίς ἀλήθεια καί ἰδανικά, κατακλύζουν τά «διδακτικά» μας βιβλία. Δίδω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα ὡς ξεκίνημα τῆς περιηγήσεώς μας στά ἐκπαιδευτικά πράγματα.

1) Κείμενο γιά ἑλληνόπουλα Β΄ Δημοτικοῦ, ἀπό βιβλίο ἑνός Τζιάνι Ροντάρι, μέ τίτλο …«Παραμύθια ἀπό τό τηλέφωνο» (λείπει τό 090…). Κοινῶς ἀρλοῦμπες, γιά νά κάνουν τά παιδιά μας ἠλίθια:

«Το κυλιόμενο πεζοδρόμιο (τίτλος). Στον πλανήτη Μπεχ ανακάλυψαν ένα πεζοδρόμιο κυλιόμενο που γυρίζει γύρω απ’ όλη την πόλη. Κινείται με μικρή ταχύτητα, για να έχει ο κόσμος τον καιρό να κοιτάζει τις βιτρίνες και για να μη χάνουν την ισορροπία τους εκείνοι που θέλουν ν’ ανέβουν ή να κατέβουν. Πάνω στο πεζοδρόμιο υπάρχουν παγκάκια για κείνους που θέλουν να ταξιδεύουν καθιστοί, ιδιαίτερα τα γεροντάκια και οι κυρίες με τις τσάντες με τα ψώνια. Χάρη στην ανακάλυψη αυτού του πεζοδρομίου καταργήθηκαν τα τραμ, τα τρόλεϊ και τ’ αυτοκίνητα. Ο δρόμος υπάρχει ακόμα, αλλά είναι άδειος και χρησιμεύει για να παίζουν τα παιδιά μπάλα, κι αν κανείς τροχονόμος κάνει να τους την πάρει, παίρνει κλήση».

Γιά νά διαπιστωθῆ μάλιστα ἄν ἐμπεδώθηκε ἡ ἠλιθιότης, γίνονται κατόπιν οἱ ἑξῆς ἐρωτήσεις στούς μαθητές:

Α) Τι συμβαίνει στον πλανήτη Μπεχ; Μπορείς να το πεις με δικά σου λόγια; Β) Θα σου άρεσε να ζεις σε μια πόλη με κυλιόμενα πεζοδρόμια ή σε ένα χωριό με κυλιόμενους δρόμους; Γ) Τι θα μπορούσες να κάνεις με ευκολία σε μια τέτοια πόλη ή σε ένα τέτοιο χωριό; Δ) Τι δεν θα μπορούσες να κάνεις και γιατί;

2) Στήν Γ΄ Γυμνασίου, στό βιβλίο τῆς Νεοελληνικῆς Γλώσσας (σελ. 148), διδάσκονται ἠλίθια τραγούδια «σεξο-μπουρδολογίας»: «Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά / αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά / don’t worry, be happy / Άμα ἡ κόρη σου σε λέει μπαμπά / ενώ ο γιός σου σε φωνάζει μαμά / don’t worry, be happy / κ.τ.λ».

Οἱ δολιοφθορεῖς τῆς γραπτῆς μας γλώσσας φρόντισαν διά νόμων, ἐκτός ἀπό τήν ἐπιβολή ἀνορθογραφίας (π.χ. τό παλληκάρι, ἐκ τοῦ πάλλω, ἡ Παλλάς Ἀθηνᾶ, ὁ πάλληξ, τοῦ πάλληκος, τώρα γράφεται παλικάρι, ἀγνώστου ἐτυμολογίας…), κατήργησαν καί τήν Γραμματική: ἐγκλίσεις ρημάτων (ὑποτακτική), τίς χρονικές καί συλλαβικές αὐξήσεις τῶν παρελθόντων χρόνων, τίς τρεῖς κλίσεις τῶν οὐσιαστικῶν καί ἐπιθέτων, τήν δοτική πτώση (γράφουν π.χ. λόγο χιονιού, ἀντί λόγω, καί βάση σχεδίου, ἀντί βάσει). Κατήργησαν ὄχι μόνο τούς τόνους καί τά πνεύματα, ἀλλά καί ὅλες σχεδόν τίς καταλήξεις, τό τελικό νί καί τό τελικό σίγμα, ὥστε νά μήν ξεχωρίζουμε πιά οὔτε τό ἀρσενικό ἀπό τό οὐδέτερο. Γράφουμε σήμερα, τό δάσκαλο, τό μαθητή… ἀντί τόν δάσκαλο, τόν μαθητή. Καί οὐδείς ἀκόμη ἀντιδρᾶ…! Ἀπεναντίας ἡ κομματική μεταπολιτευτική νεοταξίτικη πολιτική προωθεῖ τήν «πολυ-πολιτισμική» ἐκπαίδευση, ἀλλά ἀπαγορεύει τήν «πολυ-τονική» γραφή.                (συνεχίζεται)

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΖΩΝΤΑΝΟΣ , ΟΣΟ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΘΑΝΑΣΙΜΗ

Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.

Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.

Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του "τρελού χρήματος".

Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα "Δεν πληρώνω" και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.

Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.

Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.

Είναι επίσης το μέλλον μας.

Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!

Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!
ΛΙΜΠΕΡΑΣΙΟΝ πηγή: http://talamogia-eu.blogspot.gr/2012/05/liberation-2012.html

http://syoek.siteline.gr/

ΤΟ ΕΥΡΩ ΘΗΛΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΜΑΣ

Το βιβλίο μπορείτε να το αποκτήσετε δωρεάν με το HELENIC NEXUS του Ιουνίου!

Ενα βιβλίο που πρέπει σε επείγουσα βάση να διαβάσουν όλοι οι Έλληνες..

Μία σοβαρή και συναρπαστική έκδοση του οικονομολόγου Σπύρου Λαβδιώτη που αποκαλύπτει τη στημένη πλάνη της ελληνικής ευρωπουλο-λαγνείας..

Μέσα στις 120 σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης θα βρεί διατυπωμένες με επιστημονικό αλλά σύγχρονα εκλαικευμένο και κατανοητό τρόπο όλες τις μεγάλες αλήθειες οι οποίες στοιχειοθετούν τη στημένη πλάνη εξαπάτησης του ελληνικού λαού σε σχέση με το ζήτημα του ευρώ.

Με επίσημα στοιχεία αλλά και χαρακτηριστικά γραφήματα, δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να κατανοήσει πώς η έξουσιαστική οικονομικοπολιτική ελίτ έπεισε έναν ολόκληρο λαό ότι η είσοδος στο ευρώ θα έφερνε την αιώνια ευημερία του η δε έξοδος από αυτό θα ισοδυναμούσε με ομαδικό εισιτήριο για την κόλαση.

ΕΥΡΩΠΗ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ

Ο Γερμανός νομπελίστας Γκίντερ Γκρας ασκεί δριμεία κριτική για τη στάση της Ευρώπης έναντι της Ελλάδας.
Σε ποίημα, με τίτλο "Η ντροπή της Ευρώπης", που δημοσιεύεται στην έντυπη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας του Μονάχου Sueddeutsche Zeitung, ο Γκρας προειδοποιεί την ΕΕ: "Εσύ η Ευρώπη, θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τη χώρα που σε δημιούργησε".
"Καρφωμένη γυμνή στον πάσσαλο, γιατί είναι πνιγμένη στα χρέη, μια χώρα υποφέρει", γράφει ο 84χρονος Γερμανός συγγραφέας, στο κείμενο αυτό των δώδεκα στροφών που αποτελούνται από δύο στίχους η κάθε μία.
Απευθυνόμενο άμεσα την Ευρώπη, το ποίημα αρχίζει έτσι "Απομακρύνεσαι από τη χώρα, που ήταν το λίκνο σου, και είναι κοντά στο χάος, γιατί δεν συμμορφώθηκε με τις αγορές". Και αμέσως μετά αναφέρει ότι η χώρα αυτή "καταδικασμένη στη φτώχεια, της οποίας ο πλούτος κοσμεί τα μουσεία" είναι "ακόμα μόλις ανεκτή".


"Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ"

Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά
κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.
Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.
Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.
Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.
Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.
Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.
Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο
ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.
Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.
Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.
Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες
μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.
Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα
θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.
Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις
δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.
Günter Grass
ΠΗΓΗ:  http://www.sigmalive.com/news/international/493228

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ, ΠΑΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ

 ΝΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ...
Γιάνης Βαρουφάκης - Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε…Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.

Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων!
Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).
Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας.
Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η ‘γενναιοδωρία’ μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.
Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.
Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.
Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.
Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια – δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.
Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν!
Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο – όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.
Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. ¶λλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:
• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών
• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση
• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την ‘επιτυχημένη’ επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)
• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)
• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.
Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!
(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν…)
* Ο Γιάνης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.                                                                                                    πηγη  http://epilarhia.blogspot.com/2012/05/blog-post_7631.html

Προτείνουμε "ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ"

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ

Οι βασικές επιδιώξεις των αρχαίων ελληνικών πόλεων – κρατών
ως υπόδειγμα για την δεινοπαθούσα σήμερα Ελλάδα.

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου
Ιστορικού – Συγγραφέως
Αντιπροέδρου τού Συνδέσμου τών Απανταχού Λακώνων «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ»

Είναι γνωστόν ότι οι ενώσεις πόλεων κρατών στην αρχαία Ελλάδα έγιναν σε περιόδους κρίσεως και παρακμής τους και υπό τον φόβο μιας επικείμενης υποταγής σε μια ισχυρότερη δύναμη. Έτσι δημιουργήθηκαν για παράδειγμα οι συμπολιτείες.  Η αποδυνάμωση του θεσμού τής πόλης-κράτους και η επιδίωξη των βασιλέων τής Μακεδονίας να επεκταθούν προς τον νότο ήσαν οι αιτίες που οδήγησαν τότε πολλές πόλεις, ιδιαίτερα απομονωμένων περιοχών, να προχωρήσουν στην συγκρότηση ομοσπονδιακών κρατών, όπως η Αχαϊκή και η Αιτωλική συμπολιτεία. 

Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η κάθε πόλη έπρεπε να χάσει μέρος τής εθνικής της κυριαρχίας, όπως έγινε σήμερα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και πέρασε ως διάταξη στο σύνταγμα τής χώρας!

Οι πολίτες στην αρχαία Ελλάδα είχαν τρεις βασικές επιδιώξεις που παράλληλα αποτελούσαν και προϋποθέσεις ύπαρξης της πόλης - κράτους: Αυτές ήσαν η ελευθερία, η αυτονομία και η αυτάρκεια. Οι πολίτες δηλαδή αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία τους υπερασπίζοντας την ελευθερία της πόλης, συνέβαλλαν στην διακυβέρνηση με νόμους, που οι ίδιοι είχαν θεσπίσει για να επιτύχουν την αυτονομία της και συμμετείχαν στην παραγωγή για να καλύψουν τις ανάγκες τους και να ενισχύσουν την αυτάρκεια της πόλης τους.

Η επιβίωση και η εξέλιξη κάθε πόλης - κράτους ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τις τρεις αυτές βασικές επιδιώξεις τών πολιτών της.  Οι επιδιώξεις αυτές, αν και ήσαν τότε τροχοπέδη για την οργάνωση των Ελλήνων σε ενιαίο κράτος, εν τούτοις απετέλεσαν την γενεσιουργό δύναμη των επιτευγμάτων και της πολιτισμικής τους πορείας.  Είναι φανερό ότι ο συνεχής αγώνας των πολιτών των ελληνικών πόλεων-κρατών, που αποσκοπούσε στην εξασφάλιση της ελευθερίας, της αυτονομίας και της αυτάρκειας της πόλης τους, ήταν ένα κίνητρο που οδηγούσε τότε σε μία ιδιαίτερη μορφή πατριωτισμού.  Σήμερα όμως αυτές οι τρεις σημαντικές επιδιώξεις θα μπορούσαν όχι μόνο να σώσουν την Ελλάδα αλλά και να την καταστήσουν ισχυρή και υπερήφανη.  

Ας δούμε όμως τι σημαίνουν όμως οι τρεις αυτές λέξεις, προτού δούμε την ιδιαίτερη χρήση τους ως οδηγών επιτυχίας ενός κράτους.

---------------------------------------------------------------

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

1. Η λέξη «ελευθερία» είναι μέρος τών βασικών συστατικών τού DNA των Ελλήνων. Επειδή σήμερα όλοι ομιλούν για ειρήνη, έχουμε να τονίσουμε ότι η Ειρήνη είναι μία ιδεατή κατάσταση, η οποία για να υπάρξει, απαιτεί να υφίστανται κάποιες προϋποθέσεις.  Οι Έλληνες το γνώριζαν.  Γνώριζαν ότι «Ειρήνη είναι ακήρυχτος πόλεμος»... καθώς και ότι «αν θέλεις ειρήνη να προετοιμάζεσαι για πόλεμο». Η ειρήνη λοιπόν είναι μία κατάσταση, η οποία επιβάλλεται από κάποιον ισχυρό ακριβώς λόγω της δυνάμεώς του.  Είναι γνωστή η «Pax Minoica», την αρχαία εποχή, η «Pax Romana» την Ρωμαϊκή περίοδο, και σήμερα η περίφημη «Pax Americana».  Όμως η καταξίωση έρχεται μέσα από τον αγώνα για την Ελευθερία, η οποία είναι η πεμπτουσία τού Αγώνα εναντίον τού δυνατού! «Αν η ειρήνη είναι το παν, τότε γιατί πολεμάμε για ελευθερία» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.  Οι Έλληνες δεν αγωνίζοντο λοιπόν για την ειρήνη αλλά μόνο για την ελευθερία.  Αν είχαμε ελευθερία είχαμε και ειρήνη.

Γι’ αυτό και ο Εθνικός Ύμνος τής Ελλάδος είναι «Ύμνος προς την Ελευθερία» και όχι «Ύμνος προς την Ειρήνη»! Το σύνθημα του Ρήγα την περίοδο τής τουρκοκρατίας ήταν «Ελευθερία ή Θάνατος» και όχι «Ειρήνη ή Θάνατος»... Μόνο για τους Μανιάτες το σύνθημα ήταν «Νίκη ή Θάνατος», και τούτο διότι η Ελευθερία για τους Μανιάτες ήταν δεδομένη, εφ’ όσον δεν υποτάχθηκαν ποτέ.
Η λέξη «Ελευθερία», λένε τα λεξικά, σημαίνει την ανεξαρτησία από κάθε βία ή επίδραση και κατ’ επέκταση την εθνική ή πολιτική ανεξαρτησία, την αυτοτέλεια: Σήμερα έχουν δώσει στην λέξη ιδιαίτερες ερμηνείες που δεν αντιπροσωπεύουν την ουσιαστική σημασία της.  Για παράδειγμα τα λεξικά αναφέρουν ότι «ελευθερία» σημαίνει το σύνολο τών δικαιωμάτων τού πολίτη σύμφωνα με τα συνταγματικά θέσμια, την άνεση και ευκινησία αλλά και την έλλειψη ηθικού περιορισμού.
Όμως η λέξη «ελευθερία» προέρχεται από τον μέλλοντα «ελεύσομαι», τού ρήματος «έρχομαι». Το Γουδιανό Ετυμολογικό Λεξικό μας πληροφορεί ότι «ελευθερία• από του εάν ελεύθεσθαι ούπερ αν εθέλη τις, ο εστιν έρχεσθαι όπου βούλεται». Υπάρχει όμως μία διαφορά. Ο μέλλων «ελεύσομαι» τού ρήματος «έρχομαι» σημαίνει «θα έλθω».  Επομένως «ελευθερία» είναι αυτή που «θα έλθει».  Και «θα έλθει», μόνον εάν ο άνθρωπος αγωνισθεί για να την κατακτήσει.  Ο εκ των εθνικών ποιητών Ανδρέας Κάλβος όμως είχε γράψει: «θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».  Και πράγματι.  Για να έχεις Ελευθερία, πρέπει να έχεις Αρετή!  Σήμερα λοιπόν η Ελευθερία που κατακτήθηκε με αγώνες, αγώνες αιματηρούς, έχει κατοχυρωθεί συνταγματικά!  Πέρασε όμως στο άλλο άκρο.  Ελευθερία σημαίνει ότι τα δικαιώματά σου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα τών άλλων και το αντίστροφο!  Αυτό δεν τηρήθηκε.  Η ασυδοσία πήρε την θέση τής υπέρτατης αυτής αξίας των Ελλήνων.  Αλλά και αυτή ταύτη η έννοια τής Ελευθερίας έπεσε σε δεύτερη μοίρα στην συνείδηση τών ταγών τής πατρίδος μας. Περιόρισαν την ελευθερία των Ελλήνων για το καλό, υποτίθεται, της ενότητος τής Ευρώπης.  Η πρώτη λοιπόν επιδίωξη τών σημερινών Ελλήνων πρέπει να είναι η επανάκτηση της Ελευθερίας τους, της αρετής δηλαδή που θα τους επιτρέπει να δρουν και να εκφράζονται χωρίς περιορισμούς από άλλους αλλά και χωρίς ασυδοσία από τους ίδιους!

----------------------------------------------------------------

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

2. Η αυτονομία είναι η δεύτερη κατά σειράν επιδίωξη τής αρχαίας πόλης. Είμαι αυτόνομος σημαίνει ότι κυβερνώμαι μόνος μου. Τα λεξικά λένε ότι αυτονομία είναι η διακυβέρνηση μιας χώρας ή μιας περιοχής, με δικούς της νόμους, χωρίς αλλότριες επιρροές ή επεμβάσεις, γενικά η ανεξαρτησία.  Σήμερα αυτή η ιδιότητα έχει δεσμευθεί από τις συνθήκες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δυστυχώς όχι αμοιβαία, εφ’ όσον οι δυνατοί επιβάλλουν ό,τι θέλουν στην Ελλάδα.  Και αφού την εξάρτησαν πρώτα οκονομικά, στην συνέχεια την εξάρτησαν και πολιτικά, μιας και η απαίτηση παραχώρησης μέρους τής εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι ούτε ελεύθεροι είμαστε πια, ούτε ανεξάρτητοι.

------------------------------------------------------------------

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ

3. Η αυτάρκεια, η τρίτη δηλαδή επιδίωξη, είναι η κατάσταση εκείνου που επαρκεί στις ανάγκες του, η οικονομική ανεξαρτησία, το να έχει κάποιος κάθε τι που χρειάζεται, χωρίς να εξαρτάται σε τίποτε από άλλον!  Η αυτάρκεια επομένως είναι η σημαντικώτερη παράμετρος για την ανεξαρτησία μιας χώρας. Όταν έχεις όσα σου χρειάζονται, τότε δεν έχεις ανάγκη οικονομική από κανέναν.  Και όταν δεν εξαρτάσαι οικονομικά, δεν εξαρτάσαι και πολιτικά.

Η Ελλάδα είναι μία ευλογημένη χώρα! Έχει τα πάντα! Από το απλούστερο προϊόν μέχρι το πιο σπάνιο ορυκτό! Έχει ακόμη θάλασσα, ήλιο, υπέροχο κλίμα, ιστορία, πολιτισμό!  Έτσι, αυτοί που είχαν βάλει στο μάτι την πατρίδα μας, την οδήγησαν διά των ταγών της στην απώλεια της αυτάρκειάς της.  Πρώτα κατέστρεψαν την γεωργία και την κτηνοτροφία. Ανάγκασαν τους Έλληνες διά των επιδοτήσεων να σταματήσουν να δουλεύουν και να παραχωρήσουν την δυνατότητα συγκομιδής τής σοδειάς τών χωραφιών τους στους αλλοδαπούς.  Κατέστρεψαν ακόμη και κάθε άλλη παραγωγική πηγή.  Την ναυτιλία, και τα κεφάλαια σε συνάλλαγμα των ναυτικών μας!  Την βιομηχανία με το σκόπιμο κλείσιμο κάθε μεγάλης επιχείρησης κ.λπ.
----------------------------------------------------------------------

Για να μπορέσει λοιπόν σήμερα η Ελλάδα να ορθοποδήσει θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει αυτές τις τρεις επιδιώξεις των προγόνων μας.  Να ξαναγίνει ελεύθερη.  Αυτό θα το επιτύχει πετώντας από πάνω της τις εξαρτήσεις!  Στην συνέχεια να επιδιώξει να γίνει πάλι ουσιαστικά ανεξάρτητη, χωρίς αλλότριες επιρροές ή επεμβάσεις.  Κυρίως όμως τα δύο προηγούμενα θα τα επιτύχει αν ξαναγίνει αυτάρκης.  Με παραγωγή, γεωργία, κτηνοτροφία, ναυτιλία, βιομηχανία, τουρισμό και ενέργεια.  Έτσι, όταν η Ελλάδα ξαναγίνει αυτάρκης δεν θα έχει ανάγκη να ζει, όπως σήμερα, με δανεικά, ακόμη και για τις βασικές της ανάγκες διατροφής.  Προϋπόθεση όμως για την επιτυχία όλων των προηγουμένων είναι να εκλεγούν στην πατρίδα μας οι ηγέτες, που θα έχουν κλεισμένη στην καρδιά τους την Ελλάδα και θα νοιώσουν το μεγαλείο της.  Έτσι η πατρίδα μας θα μεγαλουργήσει και πάλι!  

Αλλά η επιλογή αυτών των αξίων ηγετών είναι υπόθεση αποκλειστικά δική μας και της πολιτικής μας απόφασης.  Δηλαδή της ψήφου μας!

APRIL 9, 2012

http://dsymeonidis.blogspot.com.au/2012/04/blog-post_347.html

ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΕΠΤΟΚΟΤΩΝ

του Αναστασίου Στάμου

Καθώς πλησιάζουμε την ημέρα της εθνικής τιμής του ξεσηκωμού των προγόνων μας, της εθνεγερσίας του 1821, όλοι μας πιστεύω αναλογιζόμεθα με αγωνία τί χρόνια θα είναι αυτά που έρχονται, πώς θα γραφτεί η ιστορία για τις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων. Πόσο μακριά θα φτάσει η κρίση που τεχνητά και μεθοδευμένα βιώνουμε, ποιο είναι το χρέος μας σήμερα για να μην είμαστε εμείς εκείνοι που θα θέσουν σε κίνδυνο όσα οι πρόγονοί μας κέρδισαν με αίμα και ένοπλους αγώνες.

        Γιατί πολεμήσανε όμως τόσες γενιές Αγωνιστών; Για ποιο πράγμα θυσιάζει ο Έλληνας τη ζωή του; Τί οράματα τον παρακινούν να μεγαλουργήσει, να γίνει Ήρωας; Πολεμήσανε, αφενός για την Ελευθερία του Γένους, την ευημερία και συνέχεια της φυλής, και αφετέρου για την Πατρίδα, που έχει ως υλικό περιεχόμενο το χώμα, τα σπίτια, τα πατρικά χωράφια. Για τις έννοιες Γένος και Οίκος, δηλαδή για την Οικογένεια, έχουμε βαθιά ιστορικά βιώματα. Τις ανεβάζουμε σε αξιακό επίπεδο υψηλότατο, όπως ο Παιάν των Σαλαμινομάχων δηλοί: «Ώ παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε πατρίδα, ελευθερούτε παίδας-γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων».

Έχει άρα η Πατρίδα και πνευματικό περιεχόμενο για τους νοήμονες Έλληνες. Είναι η θρησκεία, οι κοινές εορτές και παραδόσεις, είναι οι τάφοι των προγόνων που απαρτίζουν την αλυσίδα του Έθνους, είναι τα πολιτιστικά επιτεύγματα της πόλεως, οι κοινοί ιστορικοί σταθμοί και αγώνες. Ώστε φθάνει ο Σωκράτης να μας πει, «μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον και σεμνότερον και αγιώτερον εστίν η πατρίς, και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσι». Πρέπει να είμαστε δηλαδή εχέφρονες, να έχουμε μυαλό, για να τα καταλαβαίνουμε αυτά.

        Το Γένος είναι ο πατέρας, είναι ο παππούς, τα παιδιά, τα εγγόνια μας. Είναι η μητέρα, η γιαγιά, η γιαγιά Μινωίτισσα, η γιαγιά Κυκλαδίτισσα, η Κυπρία Αφροδίτη, η Σπαρτιάτισσα μάνα, η Μαινάδα της Θράκης του Ορφέα, η Υπατία της Αλεξάνδρειας, η Θεοφανώ του Βυζαντίου, η Τζαβέλαινα του Ζαλόγγου, η Ηπειρώτισσα του ’40.   Για να θυμόμαστε τί σημαίνει γυναίκα Ελληνίδα, επισημαίνουμε ότι πουθενά στον κόσμο δεν αναφέρεται γυναίκα Στρατηγός, γυναίκα Ναύαρχος. Και όμως, εμείς έχουμε τις μοναδικές γυναίκες στον κόσμο, την Μπουμπουλίνα που ανηγορεύθη μετά τον θάνατό της «Ναύαρχος επί τιμή» από τους Ρώσους, και την Μαντώ Μαυρογένους που ανεκήρυξε ο Καποδίστριας «επίτιμο Αρχιστράτηγο».      Αλλά τί σας λέγω; Η Παλλάς Αθηνά δεν είναι γυναίκα θεά οπλισμένη με δόρυ, με περικεφαλαία και ασπίδα, συμβολίζοντας την του Θεού Σοφία, έτοιμη να υπερασπισθεί τα πνευματικά και υλικά οικοδομήματα; Πού θα μοιάσουν λοιπόν οι Ελληνίδες; Η Πρόμαχος παρθένος Αθηνά δεν έγινε κατόπιν η Υπέρμαχος Στρατηγός Παναγία στη συνείδηση των Ελλήνων;

        Άλλοι βέβαια πορεύονται ως συνοδοιπόροι των «οραματιστών» της «Global Governance», της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης. Δεν είναι, λένε, «political correct» να μιλάς για πατρίδα και πατριωτισμό με τέτοια παρωχημένη έννοια, ενώ συγχρόνως φοιτούν στις ΜΚΟ των «Open Society» (του Σόρος) που εντέλλονται να διαδίδουν τον «πολυπολιτισμό» και την «ανοχή» στην «διαφορετικότητα» (των λαθρομεταναστών) για να αλώσουν εκ των έσω και ντε φάκτο τα έθνη-κράτη. Τους απαντάμε με ένα μόνο πράγμα, που μάλλον δεν γνωρίζουν αλλά πρέπει να το μάθουν. Υπάρχουν 8,5 χιλιάδες αναφορές στα αρχαία μας κείμενα για τη λέξη πατρίδα. Οκτώ μόνον αναφορές για την πατρίδα υπάρχουν στα κείμενα ενός άλλου αρχαίου λαού, των Εβραίων, έστω οκτώ και μπράβο τους, αλλά καταλαβαίνετε τη διαφορά; Κοιτάξτε τώρα το σύγχρονο Ισραήλ − ένα κράτος 64 μόλις ετών − πώς το υπερασπίζονται οι πολίτες του και πρωτίστως οι ηγέτες του, και συγκρίνατε έπειτα με τους δικούς μας τοιούτους.

        Σκεφτείτε τώρα ότι άλλοι λαοί, όπως οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί, δεν έχουν καν αρχαία κείμενα. Εμείς ασπαζόμεθα φυσικά τις αναφορές των προγόνων μας, συναισθανόμενοι ότι τούτα τα χώματα αναβρύζουν αίμα και ιδρώτα ηρώων και ηρωίδων εκατοντάδων και χιλιάδων γενεών και πρέπει να τα τιμάμε. Οι ηγέτες «μας» όμως ασπαζόμενοι αλλότρια διδάγματα παραδίδουν «γην και ύδωρ». Λέγει ο στρατηγός Μακρυγιάννης, «αλίμονο σε κείνους όπου χύσανε το αίμα τους και θυσιάσανε τον δικόν τους, να ιδούνε την πατρίδα τους να είναι γέλασμα όλου του κόσμου και να καταφρονιώνται τα αθώα αίματα οπού χύθηκαν». Και αλίμονο φτάσαμε σήμερα στα λόγια του… Αδιαφορία και απόσταση από τα τεκταινόμενα εις βάρος της πατρίδας μας αποτελεί όνειδος.

Χρειάζεται επιτέλους η διάκριση των πραγμάτων για την λήψη απόφασης: υπέρ τίνος τασσόμεθα και αγωνιζόμεθα;! Διότι διδασκόμενοι από την σύγχρονη Ιστορία μας βλέπουμε πως, «από τα κύρια χαρακτηριστικά του ’21 είναι, πως αδιάκοπα δύο διαφορετικοί κόσμοι θα αντιπαλέψουν, από την αρχή ώς το τέλος. Ο ένας, της παλληκαριάς, της λεβεντιάς, της θυσίας. Ο άλλος, του υπολογισμού, της ανικανότητας και της καπατσοσύνης. Το ευτύχημα στάθηκε πως ο πρώτος ΑΓΩΝΙΖΟΤΑΝ, και το δυστύχημα πως ο δεύτερος ΔΙΟΙΚΟΥΣΕ»! (από Δημ. Φωτιάδη)…

        Η «Ελληνική Νομαρχία» του Ανωνύμου του Έλληνος, κείμενο «απαγορευμένο» στην Εκπαίδευση, εναργώς μας παρουσιάζει τα Οράματα των Αγωνιστών του 21. Παραθέτουμε διδακτικά αποσπάσματα. Ξεκινά κάνοντας επίκληση στους προγόνους για δύναμη: «Ώ Αθάνατοι Ψυχαί των ελευθέρων προγόνων μου, ενδυναμώσατε τώρα τον ζήλον μου με τα ηρωικά σας εντάλματα, δια να εκφράσω καθώς πρέπει τα της ελευθερίας κάλλη εις τους απογόνους σας. Και σύ ιερά Πατρίς, εγκαρδίωσον και στερέωσον την προς σε αγάπην μου, για να ενθουσιάσω τας ελληνικάς των καρδίας με τον θείον σου έρωτα».

        …«Μόνον η ελευθερία αποκαταστεί τους ανθρώπους εναρέτους (θυμίζουμε, «το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον»), και εμφυτεύει εις τας καρδίας όλων των πολιτών την άμιλλαν προς το ευ πράττειν, και δια τούτο, μόνον εις τας ελευθέρας Πολιτείας γεννώνται τα μεγάλα υποκείμενα»…

        …«Αναγκαίον είναι, ώ Έλληνες, να μάθετε την αληθινή σημασία της λέξεως «πατρίς». «Πατρίς είναι μία λέξις δια της οποίας όλοι κοινώς εννοούσι την γην, εις ήν εγεννήθησαν. Οι ελεύθεροι όμως μόνον δύνανται να καταλάβωσι την μεγάλην σημασία αυτής της λέξεως, και δια τούτο οι δούλοι αδιαφόρως προφέρουσιν τούτο το όνομα»…

        …«Το πρώτον θανατηφόρον σύμπτωμα, λέγει ο Ανώνυμος Έλλην, δια να ειπώ ούτως, μίας ελευθέρας πολιτείας οπού πλησιάζει εις το τέλος της, ήτοι εις την δουλείαν, από την οποίαν δυσκόλως μπορεί να ξαναέβγη, είναι η διαφθορά των ηθών, (αυτό ακριβώς που ζούμε σήμερα)… Όταν ο καιρός και η πολυτέλεια αδυνατίζουν την ενέργεια των νόμων, τότε αρχίζει το μέγα κτίριον να τρέμη, και η πολιτεία βαδίζει προς τον θάνατον, (είναι ο γενικευμένος εκμαυλισμός που επικράτησε στην Μεταπολίτευση, οι μίζες, η καταλήστευση του δημοσίου ταμείου, η αμερικανοποίηση της ζωής μας, και ήρθανε τώρα οι ύαινες που μύρισαν ψοφίμι και …αλίμονο στα παιδιά μας)».

        …«Ώ, πόσον έκλαυσαν οι Έλληνες μετέπειτα! Αφού επέρασαν την τυραννίαν των Ρωμαίων και έπειτα των Ιερέων (επί Βυζαντίου), κατήντησαν τέλος πάντων να υποκύψουν εις την πλέον σιχαμεράν και βάρβαρον κυριότητα, εις την τυραννίαν λέγω των Οθωμανών. Τα ήθη των Τούρκων είναι βάρβαρα, η αμάθειά των είναι άκρα και γενική. Αλλά οι Χριστιανοί της Ελλάδος, αλίμονο, οι γλυκύτατοί μου ομογενείς και ομόθρησκοι είναι την σήμερον το πλέον θλιβερόν θέαμα εις το θέατρον του κόσμου!

        Αρχινώντας από τους γεωργούς, φρίττει το πνεύμα μου εις το να διηγηθώ την ζωήν τους. Αυτοί οι τάλανες, αφού κοπιάσουν όλον τον χρόνο και υποφέρουν ανεκδιήγητα βάσανα, ποτέ δεν τους περισσεύει ο καρπός του ιδρώτα των, δια να αναπαυθούν, ούτε μίαν ημέρα. Τόσον μεγάλα είναι τα βάρη που υποφέρουν, όσον μιαρά είναι η ψυχή των Οθωμανών. Οι γεωργοί, η σεβασμιωτέρα κλάσις μίας πολιτείας, ο σταθερότερος στύλος της πολιτικής ευτυχίας, ζη χειρότερα από τα ίδια τα ζώα. Αυτός ο ταλαίπωρος ο γεωργός πρέπει προς τούτοις να χορτάση την λύσσαν και του ληστού της εκκλησίας, ήτοι του αρχιεπισκόπου. Αφού χάνουν τα όσα οι Οθωμανοί τους αρπάζουσι, και τα όσα δίδουσι των καλογήρων, μόλις ημπορούν να ζήσουν με τα όσα τους απομένουν.

        Και τί να ειπώ δια τους πολίτας, δουλεύουν σχεδόν 18 ώρας το ημερονύκτιον, και ποτέ δεν μπορούν να αναπληρώσουν τας αναγκαίας των χρείας. Οι Προεστοί τους αρπάζουσι από το ένα μέρος, πρόσθες ακόμη τα ανυπόφορα κακά, οπού καθημερινώς δοκιμάζουσιν από τους αχρείους επιστάτας του τυράννου. Εξαιρώντας λοιπόν όλους τους προεστώτας, ή μάλλον ειπείν τους προδότας, και όλους εκείνους τους αχρειεστάτους σκλάβους και οπαδούς των κατά μέρος τυράννων της Ελλάδος, ποίος εμβαίνει εις μίαν πολιτείαν της Ελλάδος και δεν αισθάνεται μίαν ψυχρότητα εις την καρδίαν, ακούγοντας πανταχόθεν το άχ και το αλίμονον; Τί άλλο ακροάζεται ένας ξένος, πάρεξ αναστεναγμούς; Τί άλλο βλέπει ο Έλλην ει μη δάκρυα; Τί ευρίσκεται τέλος πάντων εις τους Έλληνας ει μη λύπη, φόβος, φυλακή και θάνατος;»!

        …«Τελειώνοντας, σας ενθυμώ ότι οι προδόται ευρίσκονται πανταχόθεν. Η εμπειρία σας θέλει δείξει τους φιλοπάτριδας και εναρέτους άνδρας. Ο μεγαλύτερος δάσκαλος είναι ο Έρως της πατρίδος. Η Αρετή πρέπει να είναι ο οδηγός των επιχειρημάτων σας. Ο σκοπός σας προς το καλόν το γενικόν, όχι το μερικόν, να αποβλέπει πάντοτε. Μην σας δειλιάση η απειρία σας. Ήγγικεν η ώρα, ώ Έλληνες, της ελευθερώσεως της Πατρίδος μας!».

…Με τους πεπτοκότας συγχρόνους, αλίμονο, οδηγούμεθα σε μακρόχρονη δουλεία. Ας εμπνευσθούμε από τον Ανώνυμο Έλληνα (του 1806). Τα Οράματα των Αγωνιστών του 1821 περιμένουν ακόμα πραγμάτωση!

ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ - ΛΕΗΛΑΣΙΑ - ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΣ

Με τους προδότες δε συζητάς… Τους κρεμάς!!!

Σταματήστε πολλοί από εσάς να φέρεστε σα να ζούμε σε δημοκρατία και τίποτα να μην έχει αλλάξει… Αυτό που ζούμε δεν είναι απλά μία κακή διακυβέρνηση ανίκανων ανθρώπων! Είναι η επιβολή μίας χούντας από ξένα κέντρα με ξεκάθαρο σκοπό την καταστροφή της Ελλάδας και την υποδούλωση του Ελληνικού λαού, ώστε να νιώθουν ασφαλείς και να δρουν ανενόχλητα στο έργο της απόλυτης λεηλασίας της… Αυτά που συμβαίνουν στη χώρα και ο ύπουλος τρόπος παράδοσής της σε ξένα χέρια είναι ίσως πρωτόγνωρα ιστορικά! Όπου και αν επιχείρησαν να υποδουλώσουν άλλη χώρα ή λαό, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την αντίσταση των κατοίκων και αναγκάστηκαν ακόμη και σε πόλεμο προκειμένου να επιβληθούν… Μόνο εδώ κατάφεραν να δράσουν με τόσο ύπουλο τρόπο, τόσο μεθοδευμένα και με την αρωγή τόσων πρόθυμων δωσίλογων!!!

Σταματήστε λοιπόν να φέρεστε σα να ζείτε σε δημοκρατία και να δίνετε χρόνο στους δήμιους και στους βιαστές σας για να συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο! Σταματήστε να σφυρίζετε αδιάφορα και να θεωρείτε ότι πρόκειται για κακό που θα περάσει σύντομα… Αυτό το κακό ήρθε για να μείνει πολλές δεκαετίες και αφού τα αρπάξει όλα να πετάξει τους “άχρηστους” πλέον στον καιάδα!!! Αυτό που μας συμβαίνει δεν είναι μία αναπόφευκτη φυσική καταστροφή! Ούτε τα δεινά που μας προκαλούν είναι αναπόφευκτη “σωτηρία”!!! Πρόκειται για δόλιο σχέδιο διεστραμμένων εγκεφάλωνπου υλοποιείται εδώ και χρόνια… απλά τώρα θεώρησαν ότι έφτασε εκείνη η κρίσιμη ώρα για την τελική φάση… την τελική επίθεσή τους εναντίον μας!

Όσο λοιπόν τους ανεχόμαστε και τους αφήνουμε περιθώρια, τόσο περισσότερο νιώθουν ότι μπορούν να επιβληθούν! Το “δώσε θάρρος στο χωριάτη…” δε βγήκε τυχαία και τέτοιου είδους θάρρος και θράσος συνάμα παίρνουν μόνο αμόρφωτα υπερφίαλα και αλαζονικά κτήνη που ουδέποτε εργάστηκαν και τίποτα δεν απέκτησαν ή κατέκτησαν με κόπο αλλά προωθήθηκαν με σκοπό να αποτελέσουν όργανα των αφεντικών τους και ανδρείκελα που θα ανοίξουν το δρόμο στα σχέδιά τους… Η αμοιβή τέτοιων τύπων είναι μόνο μερικά αργύρια και η ανάγκη που έχουν να αποσπούν τα “μπράβο” του αφεντικού τους για να νιώθουν ότι “κάποιοι είναι”! Είναι γνωστό άλλωστε ότι όταν δεν έχεις μόρφωση και προσωπικότητα, χρειάζεσαι κάποιος άλλος να σου φτιάξει ένα ψεύτικο προφίλ για να σε προωθήσει…
Λόγω αυτής της ανάγκης τους και της απληστίας τους μπορούν να γίνουν επικίνδυνοιπροκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους, αφού η καταστροφή των αφεντικών τους σημαίνει και τη δική τους εξαφάνιση! Αυτά τα υποκείμενα δε διστάζουν να μας χλευάζουν καθημερινά, όσο νιώθουν ότι είναι υπό προστασία… Αυτά τα ανδρείκελα θα κάνουν ό,τι διαταχθούν ακόμη και αν είναι η δολοφονία πολιτών, η καταδίκη τους σε πείνα και εξαθλίωση, η καταδίκη μανάδων να αποχωριστούν τα παιδιά τους, η καταδίκη συνανθρώπων μας σε θάνατο μέσω αυτοκτονίας στην οποία τους οδηγούν και είναι οι ηθικοί αυτουργοί!!!
Είναι τόσο τυφλωμένοι από την εξάρτηση και τη ματαιοδοξία τους και παράλληλα τόσο κομπλεξικοί απέναντι στους δημιουργικούς (άρα και απαραίτητους για την κοινωνία) ανθρώπους που θα κάνουν τα πάντα για να μας κουνήσουν το δάκτυλο και να μας δείξουν ότι είναι “σπουδαίοι” και “αποφασισμένοι”…
Όμως μη γελιέστε… Πίσω από το βλοσυρό βλέμμα του μηδενικού Βενιζέλου, που παριστάνει το συνταγματολόγο ελέω της άλωσης των πανεπιστημίων από τους κομματικούς στρατούς ανίδεων διορισμένων, υπάρχει ένα χεσμένο από το φόβο του ανδρείκελο που ελπίζει ότι οι πάτρωνές του θα το σώσουν! Δίπλα στο Βενιζέλο βάλτε και όλο το συμφερτό των προδοτών και δωσίλογων… Τις ίδιες εντολές εκτελούν, τα ίδια αφεντικά υπηρετούν! Με πρωτεργάτες τον Παπούλια και τον Παπαδήμο που ήρθε και διορίστηκε με απ’ ευθείας εντολές από τα εξωθεσμικά και ανθελληνικά κέντρα… Άλλωστε, για να είμαστε δίκαιοι, οι ξένοι είναι λίγο πιο “έντιμοι” από τα ντόπια ανθελληνικά ανδρείκελα αφού και ότι ήθελαν να βάλουν τον άνθρωπό τους στην Ελλάδα έγραφαν σε δημοσιεύματα εξηγώντας μάλιστα ότι “πρέπει να είναι κάποιος που μιλάει Ελληνικά αλλά να μισεί τους Έλληνες”… και ότι “θέλουν να μας πάρουν τον πλούτο μας, τον ήλιο μας και τον αέρα μας” έχουν δηλώσει! Μάλιστα δήλωσαν ότι ό,τι κάνουν το κάνουν για να θωρακιστούν εκείνοι από τη “μόλυνση” της Ελλάδας και για να σώσουν το νόμισμά τους το ευρώ!!!
Τα ντόπια ανδρείκελα, βασιλικότερα του βασιλέως πάντα, δηλώνουν συνέχεια ότι μας “σώζουν” και θα το κάνουν έτσι και αλλιώς!!! Τώρα από πού ταυτίστηκαν τα προσωπικά τους συμφέροντα και ο αυτοσκοπός της επιβίωσης τους μέσω των αφεντικών τους με τα δικά μας συμφέροντα… είναι φαινόμενο που ανήκει μάλλον στη σφαίρα της ψυχιατρικής επιστήμης!!!

Για να σταθεί όμως τόσο καιρό η χούντα που επιβλήθηκε και για να την περιφέρουν ως “δημοκρατία” χρειάστηκε και μία σειρά άλλων παραγόντων και πουλημένων καθαρμάτων που δεν πρέπει να απουσιάσουν από το “κάδρο” μας, για να έχουμε την απόλυτη περιγραφή του εχθρού και να τον βάλουμε στο στόχαστρο… Μαζί λοιπόν με τα ανδρείκελα των πολιτικάντηδων (όλου του φάσματος) που είναι συνεργοί και στηρίζουν άμεσα και έμμεσα τη χούντα, υπάρχει και ένας κύκλος πέριξ αυτών που βοηθάει στην υλοποίηση της προδοσίας!
Αυτός ο κύκλος απαρτίζεται από τους επίορκους δικαστές και εισαγγελείς, ιδίως στους ανώτερους που βρίσκονται στο επίκεντρο της διαφθοράς και τόσα χρόνια “καθαρίζουν” μέσω του αρχείου τους και των απαλλαγών τους όλη την πολιτικο-οικονομική σαπίλα της χώρας έναντι υψηλών αμοιβών και ειδικών προνομίων… βρίσκεται σύσσωμη η αστυνομία που καταπατώντας το σύνταγμα και τον όρκο της προφυλάσσει προδότες και στρέφεται ενάντια στον Ελληνικό λαό… βρίσκονται διάφοροι διορισμένοι από το σάπιο πολιτικό σύστημα σε θέσεις κλειδιά για να υπηρετήσουν τη λεηλασία και την προδοσία… βρίσκονται όλοι όσοι υπηρετούν το μηχανισμό προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, ιδιωτικών και δημόσιων ΜΜΕξαπάτησης!
Όλοι αυτοί απαρτίζουν τον κύκλο των προδοτών που δρουν ενάντια στα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και όλοι αυτοί πρέπει να γνωρίζουν ότι η τιμωρία τους και βρίσκεται κοντά και θα είναι παραδειγματική! Κανείς από όσους συνέβαλαν δε θα γλιτώσει από την τιμωρία… Και η τιμωρία για τους προδότες, για όλο αυτό το μηχανισμό, είναι μία!

Έχει έρθει η ώρα που σε μία τέτοιου μεγέθους προδοσία, πρωτοφανούς στα παγκόσμια χρονικά, ο καθένας πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο και να πολεμήσει… Ή με τους προδότες ή με τον Ελληνικό λαό! Μεταξύ μας διαφορές έπονται… Διότι τώρα ο αγώνας δεν είναι απλά ταξικός, δεν έχει να κάνει μόνο με εργασιακά δικαιώματα! Τώρα ο αγώνας είναι καθαρά απελευθερωτικός!!! Τα επιμέρους θα λυθούν και θα αποκατασταθούν μετά την απελευθέρωση…
Ο ίδιος ο εχθρός το γνωρίζει θέτοντας τον Ελληνικό λαό στη θέση του “εσωτερικού εχθρού”! Θεωρεί ακόμα ότι ίσως μπορεί να μας φοβίσει!!! Θεωρεί ότι επειδή έχει γύρω του μία στρατιά ένστολων καθαρμάτων επίορκων που τον υπηρετούν, μπορεί να γαυγίζει και να επιβάλλεται!!! Θεωρεί ότι μπορεί ακόμη να μας προκαλεί, κρυπτόμενος πίσω από ένοπλους αλήτες, που αφού διάλεξαν να υπηρετήσουν την προδοσία αντί του συντάγματος πρέπει να τιμωρηθούν και ανάλογα… Είπαμε, μόλις κόψουμε το σάπιο θα φύγουν και τα σκουλήκια… Μόνο που αυτοί τη φορά είμαστε πιο έξυπνοι και δε θα είμαστε τόσο “γαλαντώμοι”! Θα διαλύσουμε το σάπιο και θα λιώσουμε τα σκουλήκια!!! Για να απαλλαγούμε οριστικά και να πάρουν το μήνυμα και οι επόμενοι επίδοξοι που οραματίζονται ότι μπορούν να μας καβαλήσουν…

Όπως προείπα…

Τη χούντα δεν την υπακούς… Την ανατρέπεις!!!
Με τους προδότες δε συζητάς… Τους κρεμάς!!!

Εμείς λοιπόν καλούμαστε πλέον σε αυτή την ανατροπή και στην τιμωρία των προδοτών…
Εμείς καλούμαστε να τους διαλύσουμε οριστικά και να καταστήσουμε άχρηστο το μηχανισμό προπαγάνδας τους…
Εμείς καλούμαστε να μην ανεχθούμε άλλο τους προδότες και την προσβολή να μας επιβάλουν αν θα πάμε στις παρελάσεις ή πού θα σταθούμε…
Εμείς καλούμαστε να μην επιτρέψουμε στους προδότες να αμαυρώσουν με την παρουσία τους την ιστορική μνήμη και τους αγώνες για την ελευθερία, των προγόνων μας…
Θα επιτρέψουμε στους προδότες να μετατρέψουν την εθνική ΜΑΣ γιορτή της 25ης Μαρτίου, μνήμη απελευθερωτικού αγώνα, σε επίδειξη ισχύος τους εναντίον μας και χλευασμό της ιστορικής μας μνήμης…;
Θα τους επιτρέψουμε να στείλουν το μήνυμα στα έξωθεν ανθελληνικά συμφέροντα που υπηρετούν, ότι μας έχουν του χεριού τους και υποταγμένους έτοιμους για τη σφαγή και τη λεηλασία…;
Αν ζούσε σήμερα ο Κολοκοτρώνης θα τους είχε ήδη κόψει τα κεφάλια!
Αυτό πλέον είναι δικό μας καθήκον και πρέπει να το πράξουμε εμείς!

Αναρτήθηκε από filologos10
Πηγή: http://thiva-nikolas.blogspot.com/2012/03/blog-post_6610.html